Σάγκι Μπέιν (Συλλεκτική έκδοση)

Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό, ρεαλιστικό βιβλίο που αφήνει έντονες εντυπώσεις, χωρίς να εξωραΐζει καταστάσεις, χωρίς να δικαιολογεί συμπεριφορές. Σε ένα περιβάλλον ανέχειας, μιζέριας, εθισμού, ένα αγόρι αγωνίζεται να επιβιώσει και να βρει την ταυτότητα του. Διαλυμένες οικογένειες, άνθρωποι ερείπια, καταστάσεις εξαθλίωσης. Ένα παιδί που νιώθει διαφορετικό αγωνίζεται να σώσει ότι έχει απομείνει από την οικογένεια του. Ενας πατέρας που τους εγκαταλείπει, μια μητέρα εξαρτημένη από το ποτό και δυο μεγαλύτερα αδέρφια που φεύγουν για να σταθούν στα πόδια τους. Ο Σάγκι μένει δίπλα στη μητέρα του, που την λατρεύει, ελπίζοντας πάντα ότι μπορεί να την σώσει και να αλλάξει τη ζωή τους. Το πλοίο βουλιάζει κι αυτός δεν το εγκαταλείπει μέχρι την τελευταία στιγμή. Παλεύει με τη ρημαγμένη του ζωή, προσδοκώντας μια αχτίδα φωτός και ένα λιγότερο ζοφερό αύριο. .

To Σάγκι Μπέιν είναι ένα συγκινητικό βιβλίο βαθιά κοινωνικό που μιλάει για την αγάπη , τον εθισμό και την διαφορετικότητα. Την άνευ όρων αγάπη ανάμεσα στην βυθιζόμενη στον αλκοολισμό Άγκνες και τον γιό της Σάγκι που αναλαμβάνει την ευθύνη παρά το νεαρό της ηλικίας του να σώσει τη μητέρα του από τον εαυτό της, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει τα δικά του προβλήματα επιβίωσης αλλά και μεγαλώματος. Το βιβλίο όμως είναι βουτηγμένο παράλληλα στη θλίψη και τη μιζέρια αφού θίγει τα ζητήματα της αστικής αποξένωσης, της εξαθλίωσης, της φτώχειας, της μοναξιάς της σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης αλλά και της απόγνωσης.

Ο νεοεμφανιζόμενος Stuart είχε την τύχη να τιμηθεί το πρώτο του βιβλίο με βραβείο booker, βραβείο Sue Kaufman και αρκετά άλλα. Βέβαια μετά από τόσα βραβεία τι μπορεί να γράψει κανείς για αυτό το βιβλίο που να μπορεί να σταθεί δίπλα του? Αρχίζοντας από την υπόθεση, αυτή εξελίσσεται στη Γλασκώβη του 1980. Μετά τις πολιτικές της Θάτσερ μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει περιπέσει σε μεγάλη φτώχεια ,εργοστάσια έχουν κλείσει και εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι προσπαθούν να επιζήσουν χωρίς να διαφαίνεται στο κοντινό μέλλον τους μία αχτίδα ελπίδας. Οι εθισμοί στα ναρκωτικά, το αλκοόλ και η ροπή στην παρανομία είναι στην ημερήσια διάταξη. Μία αλκοολική μητέρα προσπαθεί να επιβιώσει μαζί με τα τρία παιδιά της που σιγά σιγά την εγκαταλείπουν για να σωθούν εκτός από ένα, τον Σάγκι ... Σκληρές εικόνες και ωμή γραφή, χωρίς ποιητικά στοιχεία και λογοτεχνικές επεμβάσεις σε κάνουνε να σιχαθείς κάποιες καταστάσεις όπως και κάποιες συμπεριφορές (πχ η εικόνα της σακούλας του σούπερ μάρκετ με τα κουτάκια της μπύρας που πάει και έρχεται μπορεί να σε κάνει να μην ξανά αγοράσεις πότε μπύρα στη ζωή σου) Τα γεγονότα αυτά είναι βαθιά χαραγμένα στις ψυχές τους και ακόμα δεν έχουν ξεθωριάσει στις μνήμες των ανθρώπων που τα έζησαν, για αυτό ταυτίστηκαν με την εποχή και με τους ήρωες του βιβλίου. Βέβαια το βιβλίο δεν πρωτοτυπεί ως προς την θεματολογία του, γιατί έχουν γραφτεί παρόμοιες ιστορίες που αφορούσαν επίσης οικονομικές κρίσεις στον ίδιο αιώνα με μεγάλη επιτυχία. Είναι ένα πολύ καλό μυθιστόρημα από έναν πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα κ θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω κ ως ένα "δημοσιογραφικό"έργο. Το μόνο που μου έλειψε στο βιβλίο ήταν ένα βαθύτερο σκάψιμο στα αίτια που οδήγησαν στις περιγραφόμενες καταστάσεις.

Την δεκαετία του 1980 που στην πολιτική πρωτοστατούσε η Θάτσερ οι εργασιακές και κοινωνικές συνθήκες ήταν σε άθλια κατάσταση. Στην Γλασκόβη η κοινότητα είναι σε παρακμή καθώς η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο, τα ανθρακωρυχεία έχουν κλείσει και οι άνθρωποι δυσκολεύονται να συντηρήσουν τον εαυτό τους και τον περίγυρο τους. Σε αυτό το αβέβαιο και γκρίζο τοπίο γνωρίζουμε την οικογένεια Μπέιν. Η Άγκνες είναι μία γυναίκα με τρία παιδιά και έναν άντρα απών. Όταν την παρατάει μένει μόνη της και εθίζεται στο ποτό. Ο άνθρωπος που στέκεται δίπλα της συνέχεια και την φροντίζει είναι ο Σάγκι. Ο Σάγκι είναι ένα ιδιαίτερο και υπέροχο παιδί που αναγκάζεται να ενηλικιωθεί απότομα καθώς πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της μάνας του. Πέρα όμως από αυτό ψάχνει να βρει την ταυτότητά του στο σεξουαλικό και κοινωνικό πλαίσιο. Ο Douglas Stuart έγραψε ένα συγκλονιστικό, σκληρό, συγκινητικό και λυτρωτικό μυθιστόρημα που ο αναγνώστης δεν θα το ξεχάσει ποτέ. Παρουσιάζει με γλαφυρό τρόπο τις συνθήκες διαβίωσης που υπήρχαν εκείνα τα χρόνια που η φτώχεια είχε οδηγήσει τους ανθρώπους να ζουν σε άθλιες συνθήκες. Οι σκηνές μπούλινγκ και σεξουαλικής κακοποίησης με έκαναν να ανατριχιάσω με την ωμότητά τους. Ο «Σάγκι Μπέιν» είναι ένα ανάγνωσμα που θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα και καθηλώνει με την αλήθεια του. Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

Το παράτησα κάπου στην μέση. Με κούρασε!