Πού πάμε, μπαμπά

Ένα βιβλίο που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά σου. Μια μαρτυρία ενός πατέρα που πάει κόντρα στην μοίρα, κόντρα στην ζωή. Ένα βιβλίο γεμάτο πόνο αλλά και ελπίδα συνάμα. Αληθινό, δεν προσπαθεί να σε συγκινήσει απλά καταθέτει την αλήθεια του, όσο σκληρή και αν είναι κάποιες φορές. Η ζωή ενός πατέρα που μεγαλώνει τα παιδιά του που γεννήθηκαν με αναπηρία. Πρέπει να το διαβάσουν όλοι!

Αυτό το εξαιρετικό βιβλίο είναι από τα πιο αληθινά, ρεαλιστικά και ωμά που έχω διαβάσει ως τώρα. Αγγίζει ένα θέμα τόσο λεπτό και δύσκολο όπως είναι η αναπηρία, με τρόπο σοκαριστικό και εξοργιστικό για κάποιον που δεν έχει βιώσει στο στενό του περιβάλλον τι εστί "αναπηρία". Ακόμα και γω που το ζω μέσω του συντρόφου μου 13 χρονιά πια που είμαι δίπλα του, ομολογώ πως στην αρχή ο τρόπος του μου χτύπησε ευαίσθητες χορδές, κυρίως γιατί εξιστορεί τα γεγονότα της δύσκολης ζωής με ένα παιδί με αναπηρία, με χιούμορ καυστικό και τόσο διαφορετικό που χρειάζεται να δώσεις την ευκαιρία στο βιβλίο να σε οδηγήσει πιο βαθιά, πιο παραπέρα. Όσο περνούν οι σελίδες καταλαβαίνεις την εσωτερική θλίψη και το παράπονο του γονιού, τις δυσκολίες, την αντιμετώπιση της κοινωνίας και των γύρω απέναντι τους, την αγάπη του για τα παιδιά του και τελικά την όλη ουσία της προσέγγισης του. Ένας μικρός συναισθηματικός και διδακτικός θα έλεγα συγγραφικός θησαυρός.