Στα μονοπάτια των κυκλάδων

Τα νησιά των Κυκλάδων μοιάζουν με πλανήτες στο διάστημα. Αυτόνομοι κόσμοι, σκορπισμένοι στο Αιγαίο. Καράβια πλέουν ανάμεσά τους εδώ και χιλιετίες. Γενιές κατοίκων, κατακτητών, πειρατών, ερημίτες και άγιοι, λαουτιέρηδες και βιολιτζήμδες, ξανθές τουρίστριες και κάθε είδους κατατρεγμένοι, τα στόλισαν με ιστορίες και θρύλους, με τραγούδια και χορούς, που φτάνουν ως τις μέρες μας. Κι ακόμα περιπλανιόμαστε στα μονοπάτια τους, γοητευμένοι ταξιδευτές, πεζοπόροι, περιηγητές, οι σημερινοί εραστές των Κυκλάδων. Αλλάζουμε λιμάνια και αραξοβόλια, κολλάμε για χρόνια σε ερημικές καβάτζες ή περιφερόμαστε από νησί σε νησί, ιχνηλατώντας τις πανάρχαιες διαδρομές των μονοπατιών τους. Γι' αυτά θέλω να γράψω... Έτσι όπως ήταν τις δεκαετίες που τα πρωτο-ανακαλύπταμε και μαγεμένη μάζευα τις ιστορίες τους. Έτσι όπως κυλάει η ζωή στις Κυκλάδες μέχρι και σήμερα, τον 21ο αιώνα, τόσο διαφορετική αλλά και τόσο ίδια, με τα παλιά χρόνια.