Η τρέλα και το παράλογο στην ελληνική λογοτεχνία

Η ΨΥΧΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η "ΤΡΕΛΑ" όπως είναι οικεία στην καθημερινή γλώσσα, εκδηλώνεται με απόκλιση από τα φυσιολογικά όρια, της σκέψης, του συναισθήματος και της συμπεριφοράς του ανθρώπου που πάσχει. Εκδηλώνεται δε με τόσο παράδοξο και αρκετές φορές γελοίο τρόπο που πάντα προκαλούσε δέος, φόβο αλλά και ιλαρότητα στους ανθρώπους ανάλογα με τον τρόπο εμφάνισής της.Ο όρος "Τρέλα" κατά τον ψυχίατρο-ψυχαναλυτή καθηγητή κ. Π. Χαρτοκόλλη στην κυριολεκτική του έννοια, σημαίνει αυτό που η ψυχιατρική επιστήμη ονομάζει ψύχωση και παλαιότερα ονόμαζε παραφροσύνη. Ο όρος περιλαμβάνει τη σχιζοφρένεια, την παράνοια και τις μανιοκαταθλιπτικές ή συναισθηματικές διαταραχές. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτών των καταστάσεων είναι μια εξωπραγματική αντίληψη του κόσμου (διαταραγμένη ικανότητα ελέγχου της πραγματικότητας) που κάνει τον ασθενή να λέει και να κάνει πράγματα που φαίνονται παράξενα, παράλογα, εκτός πραγματικότητας ή και τελείως ακατανόητα. Αυτές οι ιδέες ή αντιλήψεις και τα συναισθήματα και οι επακόλουθες στάσεις και συμπεριφορές διαταράσσουν τις σχέσεις του ανθρώπου με τους άλλους. Ο πάσχων άνθρωπος μπορεί να κλειστεί στον εαυτό του σε βαθμό που να κινδυνεύει η υγεία του (δεν τρώει, παραμελεί τον εαυτό του, κ.λπ) και να παραβλάπτεται η εργασία του η ακόμη και να γίνει εναντιωματικός ή και επιθετικός, ιδιαίτερα αν οι παράλογες ιδέες (παραληρητική σκέψη) ή οι διαταραχές της αντίληψης (ψευδαισθήσεις) είναι συστηματοποιημένες σε διωκτικό και απειλητικό σενάριο που περιλαμβάνει άλλους ανθρώπους π.χ. με κοροϊδεύουν, με σχολιάζουν, με δηλητηριάζουν, με παρακολουθούν κ.λπ. [...] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)