Fingersmith

“Words… they seduce us in darkness and the mind clothes and fleshes them.” Με λίγα λόγια, μπορείτε να διαλέξετε αν αυτό το βιβλίο είναι για σας μόνο και μόνο αν αναφέρω μερικές λέξεις που ανταποκρίνονται σε όσα θα βρείτε στις σελίδες του: LGBTQ romance (lesbian), κακοποίηση (συναισθηματική και ψυχολογική), βικτοριανή εποχή (παρουσιασμένη με πλήρη σχεδόν ακρίβεια), αισθητική κλασσικών έργων (φόροι τιμής), τεράστια πλοκή (κάμποσα pov) και αργός βηματισμός (600 σελίδες και θα τις νιώσεις όλες). Όλα αυτά μπορεί να είναι και θετικά και αρνητικά. Πάνω απ' όλα, θα έλεγα ότι θα έπρεπε να είναι αναμενόμενα αν έχετε επαφή με την συγγραφέα. Ο τρόπος που είναι παρουσιασμένη αυτή η ιστορία σε ~600 σελίδες είναι λίγο περίεργος... Έχουμε δύο μέρη και τρία ουσιαστικά πρωταγωνιστικά πρόσωπα που μοιράζονται το επίκεντρο της πλοκής. Αυτό σε γενικές γραμμές αποδίδει καλά τον βηματισμό που υποθέτω ότι επιδίωκε η συγγραφέας για μια τέτοια ιστορία και προσωπικά δεν με πείραξε το ότι τα γεγονότα κυλάνε σχετικά αργά και χτίζεται κάμποσο υπόβαθρο πριν τις κορυφώσεις. Οι κορυφώσεις ωστόσο δεν είναι τόσο σημαντικές όσο θα περίμενα. Τα plot twists δεν είναι ακριβώς ανατροπές και δεν σοκάρουν, γιατί χτίζονται με τρόπο που εγώ, τουλάχιστον, τις περίμενα, ενώ παράλληλα ένιωθα ότι έπρεπε να με επηρεάσουν περισσότερο. Υπάρχουν και άλλα μικρά σημεία, που δεν θα αποκαλούσα λάθη ή τρύπες απαραίτητα, τα οποία αφήνουν μια πικρή γεύση. Αλλά το βιβλίο είναι τόσο μεγάλο και έχει τόσα να προσφέρει ως ένα λεσβιακό δράμα εποχής (γιατί αν κρατήσεις την ουσία, αυτό είναι) που είναι εύκολο να μην με πειράζουν μικρά πταίσματα. Η δουλειά στους χαρακτήρες είναι φανταστική, ωστόσο πρέπει να προειδοποιήσω ότι το βιβλίο μπορεί να φανεί σκληρό σε κάποιους ή υπερβολικά λεπτομερές σε κάποιους άλλους. Για μένα, δεν καταλήγει ποτέ υπερβολικά γραφικό, πρόστυχο ή επιτηδευμένο. Ωστόσο, εξαρτάται ξεκάθαρα απ' τα γούστα και τις συνήθειες του καθενός. Να θυμίσω ότι μιλάμε για ένα βικτοριανής εποχής δράμα, οπότε φυσικά και θα έπρεπε να θες να διαβάσεις κάτι gritty, raw, industrial και ένα blooming low-class romance-esque story. Αν ξέρετε τι περιμένετε και έχετε διαβάσει/δει κάτι παρόμοιο, άλλα έργα της ίδιας ή γενικά στο ίδιο σέτινγκ, νιώθω ότι οι περισσότερες πιθανότητες πέφτουν στο να μην φανεί ότι ξεπεράστηκε κάποιο όριο. Εγώ θα διάβαζα βιβλίο βικτοριανής εποχής ό, τι κι αν ήταν, αυτό όμως το ξεχωρίζω ως ένα απ' τα καλύτερα, πιο ιδιαίτερα και που μάλλον δεν θα μπορείτε να συγκρίνετε με κάτι παρόμοιο, αν το επιλέξετε.