Λογοτεχνικό Βραβείο Μπούκερ (Man Booker Prize for Fiction) 1984
Εκεί, στο Hotel du lac, ένα παλιομοδίτικο καθωσπρέπει ξενοδοχείο, γνωρίζει διάφορα ενδιαφέροντα πρόσωπα (την πλούσια χήρα Άιρις Πιούζεϊ και την κόρη της Τζένιφερ, που απολαμβάνουν χωρίς ενδοιασμούς όσα η ζωή απλόχερα τους προσφέρει, την εντυπωσιακή Μόνικα, μια μυστηριώδη γυναίκα αριστοκρατικής καταγωγής, τον αινιγματικό κ. Νέβιλ, κήρυκα της άποψης πως ο μοναδικός δρόμος για την ευτυχία είναι ο ατομισμός) και της δίνεται η ευκαιρία για ενδοσκόπηση και αναδρομή στο παρελθόν.
Αλλά μόνο όταν της αποκαλύπτεται η κρυφή ζωή των καινούργιων γνωρίμων της, συνειδητοποιεί τον βαθύτερο εαυτό της. Κι αρνείται για δεύτερη φορά ένα συμβιβασμό...
Το εν λόγω βιβλίο αποτελεί παγκόσμιο best seller, ωστόσο για μένα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια βαρετή επίδειξη μόδας και πολυτέλειας, στηριζόμενη σε έναν ύμνο πάνω στο αναπόφευκτο του... αργόσχολου και του «άγομαι και φέρομαι». Πολύ επιφανειακό πέρασμα των ηρώων, αδιάφοροι διάλογοι και περιγραφές τοπίου, καμία εξέλιξη, καμία ανατροπή, καμία συμπάθεια ή αντιπάθεια για οποιονδήποτε άνθρωπο ή οποιαδήποτε κατάσταση... Αδιάφορο.