Ο δράκος κι η μηλιά

Λοιπόν, παιδιά μου, μια φορά κι έναν καιρό,
που ο κόσμος έδειχνε ακόμα ότι μπορώ
να τον σκιτσάρω με μια μονοκοντυλιά
κι ήταν εικόνα στο νερό πριν τα πουλιά
έρθουν να πιούν, μια οικογένεια πιο θλιμμένη
απ' όσο τη θυμάμαι ζούσε... Μαλωμένοι
δεν ήσαν οι γονείς· και είχαν τρία αγόρια
που τ' αγαπούσαν χρέη δεν είχαν· αποφόρια
δεν φόραγαν μα τότε - τί τους είχε λείψει;
Τί μπορεί να τους προκαλούσε τόση θλίψη;