Είδωλο

Δεκαέξι πεζογραφήματα, σπρωγμένα σε άκρες του χώρου και του χρόνου από το απώτερο παρελθόν και ως τα σύγχρονα προβλήματα της βιοϊατρικής έρευνας και της γενετικής. «Την πεζογραφία χαρακτηρίζει το ισχυρό δραματικό στοιχείο καθώς το άτομο περιδινίζεται στην αναστροφή με το χρόνο, μέσα σε ένα άθροισμα προβλημάτων και ψυχονοητικών καταστάσεων. Ο άνθρωπος στα κείμενά του δεν είναι μοίρα, αλλά δρωμένη ζωή που συχνά καταδυναστεύεται από σκέψεις και επίμονες μνήμες», γράφει ο Δημ.Σιατόπουλος. Και ο Δημ.Κατσαγάνης: «Νομίζω πως είναι μπροστά σε μια στροφή. Οι δρόμοι της αναζήτησής του τον οδηγούν σίγουρα σε κεντροευρωπαϊκές μορφές διηγηματογραφίας ή σε μπρετονικές εκδοχές έκφρασης».