Χαμένος

Must read! Ανατρεπτικό βιβλιο

Εξαιρετική όπως και στα προηγούμενα η Harper, πλοκή με εσωτερική ένταση, η φύση συνεχίζει να πρωταγωνιστεί με ένα ιδιαίτερο φινάλε ίσως και λυτρωτικό!

Μια οικογένεια κτηματιών στην αχανή ενδοχώρα της Αυστραλίας είναι η πρωταγωνίστρια στο νέο βιβλίο της Jane Harper. Ένας θάνατος φέρνει θαμμένα μυστικά στην επιφάνεια που δημιουργούν μια ένταση που εξελίσσεται από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου ως την τελική κάθαρση. Η καλή σκιαγράφηση των χαρακτήρων παράλληλα με την περιγραφή της ζωής στην Αυστραλιανή ενδοχώρα εντείνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Γενικά, η πρώτη επαφή με το έργο της Harper μου άφησε θετικότατες εντυπώσεις...

Πολύ ωραίο βιβλίο.. Με δυνατή πλοκή και ιδιαίτερο φινάλε..!!

Πρόκειται για ένα πολύ καλό βιβλίο το οποίο θα χαρακτήριζα σαν αστυνομικό δράμα. Υπάρχει το ερώτημα του δολοφόνου αλλά η ιστορία αναπτύσσεται αργά (όχι κουραστικά) αναπτύσσοντας εξαιρετικά τους χαρακτήρες και τη ζωή στην ενδοχώρα της Αυστραλίας. Διαβάζεται πολύ εύκολα και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.

.... για μία ακόμη φορά! Και εδώ η Χάρπερ καταφέρνει και δημιουργεί τόση ένταση που δεν μπορείς να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου. Βραδύκαυστο και χωρίς καταιγιστική δράση, καταφέρνει ωστόσο να κολλήσει πάνω σου σαν τη θανατηφόρα ζέστη της Αυστραλίας που δημιουργεί ένα ιδανικό σκηνικό για μυστικά που παλεύουν να βγουν στην επιφάνεια κι ένα φονικό που ψάχνει λύτρωση...

Εξαιρετική Harper για ακόμα μια φορά!

Ενα ακόμα σκοτεινό ψυχολογικό θρίλερ από τη βραβευμένη συγγραφέα JANE HARPER.

Πολύ κατώτερο των άλλων δύο βιβλίων που έχουν προηγηθεί από τη συγγραφέα. Καλή η ιδέα, αλλα τη διαχειρίστηκε λάθος με αποτέλεσμα κάτι μέτριο! Ατμοσφαιρικό με ωραία χαρτογράφηση των χαρακτήρων αλλά μέχρι εκεί, δεν είχε κάποιο άλλο θετικό.

Έχοντας διαβάσει την «Ξηρασία» και την «Άγρια Φύση» έχω καταλάβει ότι μου αρέσει απίστευτα η γραφή της ταλαντούχας Jane Harper. Οπότε, δε θα μπορούσα να μη διαβάσω το επόμενο βιβλίο της που κυκλοφόρησε στα Ελληνικά, ακόμα κι αν δεν είχε σαν ήρωα τον Άρον Φλακ και χαίρομαι απίστευτα που είχα αυτή την ευκαιρία! Στην αχανή ενδοχώρα της Αυστραλίας, δυο αδέρφια, ο Νέιθαν και ο Μπαμπ, συναντούνται στα όρια των αγροκτημάτων τους κάτω από τον καυτό ήλιο του Κουίνσλαντ. Κοντεύει Χριστούγεννα και ο μεσαίος αδερφός της οικογένειας, Κάμερον Μπράιτ, κείτεται νεκρός στην έρημο, πολύ κοντά στον τάφο του κτηνοτρόφου, ένα μνημείο της περιοχής, τόσο παλιό που ο καθένας έχει διαφορετική άποψη για το ποιος είναι θαμμένος εκεί. Ο θάνατος του Κάμερον δεν έχει λογική. Ένας τόσο έμπειρος άνθρωπος δε θα βρισκόταν ποτέ σε μια τέτοια κατάσταση. Ο Κάμερον πάντα έφευγε από το σπίτι γεμάτος προμήθειες. Αυτή τη φορά, θα πήγαινε να επιδιορθώσει μια κεραία ασυρμάτου και είχε πάρει από το σπίτι ότι θα μπορούσε να χρειαστεί ώστε να κατασκηνλωσει μέσα στον καυτό ήλιο, να κάνει την επιδιόρθωση και να επιστρέψει. Η οικογένειά του, τα αδέρφια του, η μητέρα του, αλλά και η γυναίκα με τις δύο κόρες του ανησυχούν για το τι μπορεί να συνέβη. Τι πήγε στραβά; Δεν πιστεύουν ότι ήταν επιλογή του, αν και δεν υπάρχουν σημάδια βίας επάνω στο σώμα του. Όμως είναι ένας πολύ επώδυνος τρόπος να πεθάνει κανείς, για να επιλέξει ο ίδιος ο Κάμερον να βάλει τέλος στη ζωή του με αυτό τον τρόπο. Γι’ αυτό και ο Νέιθαν, ο μεγαλύτερος αδερφός, προσπαθεί να βγάλει όποια άκρη μπορεί, έχοντας κι ο ίδιος τις δικές του έγνοιες και τα δικά του προβλήματα. Μένοντας μόνος στο δικό του αγρόκτημα που απέχει καμιά ώρα οδήγησης από αυτό του αδερφού του, δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τα πάντα για τη ζωή του αδερφού του, ή για τα προβλήματα που μπορεί να είχε ο ίδιος ή το κτήμα του. Στη μικρή πόλη που είναι κάμποσα χιλιόμετρα μακριά από τα αγροκτήματα των τριών αδερφών τίποτα δε μένει κρυφό και τίποτα δε συγχωρείται εύκολα. Σε μια απομονωμένη περιοχή όπως αυτή, πρέπει όλοι να τηρούν κάποιους κανόνες αν θέλουν να επιβιώσουν. Πρέπει να έχουν καλή σχέση με όλους τους γείτονές τους, ακόμα κι αν ο κοντινότερος είναι 100 χιλιόμετρα μακριά, είναι αυτός που θα έρθει πιο γρήγορα όταν τον χρειαστείς. Για να καταλάβει κανείς για τι μέγεθος εκτάσεων μιλάμε, να σας πω μόνο πως το κοπάδιασμα των αγελάδων δε γίνεται πλέον με άλογα, όπως παλιά, γιατί θα έπαιρνε εβδομάδες, αλλά με ελικόπτερα! Η Harper δίνει με ένα μοναδικό τρόπο την εικόνα της Αυστραλίας που εκείνη θέλει να γνωρίσουμε. Αυτή που δεν έχει καμία σχέση με την πανέμορφη όπερα του Σίδνεϊ ή ότι άλλο έχουμε μέχρι τώρα δει στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Τα αχανή τοπία και ο απίστευτα δύσκολος και επικίνδυνος τρόπος ζωής των κατοίκων της περιοχής, δεν έχει καμία σχέση με τα όμορφα καγκουρό και τα κοάλα που μας έρχονται στο νου όταν ακούμε τη λέξη «Αυστραλία». Οι διαπροσωπικές σχέσεις και οι διαφορετικές προσωπικότητες είναι πολύ πιο έντονες και αυτό γίνεται ξεκάθαρο μέσα από τις περιγραφές της Harper. Γνωρίζοντας για το παρελθόν της οικογένειας με έναυσμα κάποια περιστατικά ή αναμνήσεις των ηρώων, ο αναγνώστης μπορεί να αντιληφθεί πως μια μικρή αθώα σκέψη μπορεί να επηρεάσει τις ζωές πολλών ανθρώπων.