Θρύλος

Σε γενικές γραμμές πολύ καλύτερο από το Καραβάτζιο.Ξεκαθαρα η αγαπημένη μου αδερφή είναι η Τελα και το βιβλίο άξιζε και με το παραπανω

Το Κάραβαλ μόλις έχει τελειώσει και οι δύο αδερφές Ντράγκνα είναι πλέον ασφαλής. Η Σκάρλετ κέρδισε το Κάραβαλ και τη ζωή της αδερφής της. Η Τέλα έζησε τη μαγεία του αγαπημένου της Κάραβαλ, κάτι που ποθούσε για χρόνια. Έχουν και οι δυο τους δραπετεύσει από τον πατέρα τους και η Σκάρλετ από έναν κανονισμένο γάμο! Οι δυο τους θα έπρεπε να το γιορτάζουν ευτυχισμένες, όμως η Τέλα έχει κάνει μία συμφωνία με ένα εγκληματία και η πληρωμή που του χρωστάει είναι κάτι που ποτέ κανείς δεν έμαθε, η ταυτότητα του Λέτζεντ. Για να την ανακαλύψει και να μπορέσει να πληρώσει, θα πρέπει να πάρει μέρος στο επόμενο Κάραβαλ, που ευτυχώς για εκείνη γίνεται σε λίγες μέρες στη Βαλέντα, την πρωτεύουσα της Μεσημβρινής Αυτοκρατορίας. Στην πορεία η Τέλα θα βρεθεί στο δρόμο του διαδόχου της Ελαντάιν, η φήμη του οποίου τον θέλει να έχει δολοφονήσει όλους όσους ήταν στη σειρά διαδοχής πριν από εκείνον. Αν δεν μπορεί να τηρήσει το δικό της μέρος της συμφωνίας, θα χάσει όσα αγαπάει, ακόμα και τη ζωή της. Αν όμως τα καταφέρει, τότε ο Λέτζεντ και το Κάραβαλ θα καταστραφούν για πάντα. Η απόφαση είναι σχεδόν αδύνατη! Στο δεύτερο βιβλίο της μαγικής τριλογίας του Κάραβαλ πρωταγωνιστή η μικρή αδερφή, Ντονατέλα Ντράγκνα, ή Τέλα. Το δεκαεξάχρονο κορίτσι είναι γνωστό για την απερισκεψία του αλλά και για την ευκολία με την οποία ανταλλάσσει φιλιά με καινούρια αγόρια κάθε τρεις και λίγο. Ή τουλάχιστον αυτά είχαμε μάθει για εκείνη στο πρώτο βιβλίο. Αυτό που δε γνωρίζαμε είναι ο λόγος που συμπεριφέρεται έτσι και πότε άρχισε όλο αυτό. Η απουσία της μητέρας τους έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του χαρακτήρα των δύο κοριτσιών. Για την Τέλα, ο λόγος της εξαφάνισής της είναι ένας προσωπικός γολγοθάς και το γεγονός ότι παίρνει τη ζωή τόσο αψήφιστα, όσο την είδαμε να το κάνει στο πρώτο βιβλίο, έχει κάπου την πηγή του. Θέλει να χαρεί τη ζωή όσο μπορεί και να τη χορτάσει αφού πιστεύει πως δε θα μπορέσει ποτέ να αγαπήσει πραγματικά. Η Τέλα πιστεύει πως η ίδια ευθύνεται για την εξαφάνιση της μητέρας της και νιώθει ενοχές. Αν την άκουγε όταν ήταν μικρή και δεν πείραζε πράγματα που δεν έπρεπε να αγγίζει, τότε τίποτα από όλα αυτά δε θα είχε γίνει. Η μητέρα τους δε θα είχε φύγει ποτέ από την Τρίσντα, θα ήταν μαζί τους και θα τις φρόντιζε όσο μεγάλωναν και δεν θα χρειαζόταν να υποστούν έναν θυμωμένο και αυταρχικό πατέρα. Οι ενοχές που κρύβει μέσα της τόσα πολλά χρόνια την ωθούν να κάνει ότι μπορεί για να διορθώσει το λάθος της. Όμως, χωρίς καθοδήγηση και δη αυτή της μάνας, η Τέλα κάνει το ένα λάθος πίσω από το άλλο και η κατάσταση στην οποία καταλήγει είναι τρομακτική. Ευτυχώς όμως κάνει και μερικά σωστά. Δεν είναι όλες οι αποφάσεις της λανθασμένες. Η αγάπη που ενώνει τις δύο αδερφές, η σχέση που έχουν, είναι μοναδική. Όπως στο «Κάραβαλ» η Σκάρλετ ανησυχούσε για την Τέλα έτσι κι εδώ η Τέλα κάνει ότι μπορεί για να μην πληγωθεί η αδερφή της. Θέλει το καλό της, θέλει να είναι ευτυχισμένη και θα κρύψει μέρος της αλήθειας αν πιστεύει πως έτσι θα γλιτώσει τηνν αδερφή της από τον πόνο. Βέβαια όλοι ξέρουμε πως η αλήθεια θα βγει στο φως αργά ή γρήγορα, όμως η Τέλα είναι μόνο ένα κορίτσι! Δεν θα πω για τον Ντάντε. Απλά δε θα μιλήσω. Είναι υπέροχος, ανθρώπινος, πονεμένος και αλαζονικός όσο δεν πάει. Είναι όμως υπέροχος και η θυσίες που κάνει μπορεί να μην αποκαλύπτονται όλες εδώ, είναι όμως τρομερά μεγάλες.

Η μαγεία του Κάραβαλ συνεχίζεται στο Θρύλο, αυτή τη φορά με πρωταγωνίστρια την Τέλα, τη μικρότερη από τις αδελφές Ντράγκνα, σ'ένα παιχνίδι που δε μοιάζει με τα προηγούμενα. Όσοι λάτρεψαν την γραφή της Γκάρμπερ με τις συναρπαστικές και πολύχρωμες περιγραφές, τις εικόνες των φαντασμαγορικών φορεμάτων και την αφύπνιση όλων των αισθήσεων μέσα από την ανάγνωση, μείνετε ήσυχοι· ο Θρύλος διατηρεί τη γλαφυρή γραφή της συγγραφέως και σε μεταφέρει νοερά στον μαγικό κόσμο των ψευδαισθήσεων που έπλασε. Δυστυχώς εναπόθεσα τις ελπίδες μου στην Τέλα εις μάτην- η δυνατή και απρόβλεπτη κοπέλα που περίμενα να συναντήσω μεταμορφώθηκε σε μία ξεροκέφαλη έφηβη με ανασφάλειες. Ομολογώ ότι η πηγή της αβεβαιότητας της για την αξία της προκύπτει από την έλλειψη αγάπης των γονιών της προς εκείνη, συναίσθημα που θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένο και άρα δημιουργεί βαθιές πληγές. Μπορώ να αναγνωρίσω ότι είδαμε βαθύτερα στην ψυχή της και τις αδυναμίες της που αν μη τι άλλο και οι φαινομενικά δυνατοί άνθρωποι έχουν. Παρόλα αυτά, εξερευνώντας το χαρακτήρα της ο Θρύλος μου έδωσε την εντύπωση ότι η Ντονατέλα έκανε βήματα προς τα πίσω αντί να εξελίσσεται. Θετικό για μένα ήταν ότι στο Θρύλο συμπάθησα περισσότερο τη Σκάρλετ, που εδώ έχει δεύτερο ρόλο, ενώ στο Κάραβαλ όπου ήταν πρωταγωνίστρια έγινε το αντίθετο, δηλαδή βρήκα την Τέλα πιο ενδιαφέρουσα. Υποθέτω πως η συγγραφέας έστησε καλά το κομμάτι των χαρακτήρων, ώστε να θες να διαβάσεις το επόμενο βιβλίο και το επόμενο. Επίσης μου άρεσε πολύ και η ιδέα για τη δομή της ιστορίας που καθένας από μας έχει να πει, μια ιστορία που έχει πάντα αρχή, μέση, το σχεδόν-τέλος και το πραγματικό τέλος. Για να ανακαλύψεις τη διαφορά μεταξύ του παραλίγο και του αληθινού τέλους χρειάζεται θάρρος, τόλμη και αποφασιστηκότητα. Αν το Κάραβαλ ήταν ένα θέαμα μιας μαγικής παράστασης που εκτυλισσόταν μπροστά στα μάτια μας μαγνητίζοντας το βλέμμα μας, ο Θρύλος ήταν ένας θυελλώδης στρόβιλος εξελίξεων που έσπειρε την αμφιβολία και επιχείρησε να μας αποπροσανατολίσει ως προς το πού σταματά η αλήθεια και πού αρχίζει το ψέμα. Παρόλο που το τελευταίο κομμάτι δεν το πέτυχε πλήρως για μένα, ανυπομονώ για το τελευταίο βιβλίο της τριλογίας,ώστε να δω την τροπή της πλοκής και την κατεύθυνση που θα επιλέξει η συγγραφέας. Εσείς είστε έτοιμοι για το Φινάλε;