Ελ Σίντ

Η επική ποίηση έχει τις απαρχές της στα ηρωικά άσματα που τραγουδιότανε σε πολύ παλιές εποχές στις αυλές των αρχόντων και εξυμνούσαν τα κατορθώματά τους. Μερικά από αυτά εξελίχθηκαν σε έπη. Το αρχαιότερο έπος είναι το Ασσυροβαβυλωνιακό Γκιλγκαμές 4.000 χρόνια παλιό. Τα έπη είναι ποιητικά δημιουργήματα με άφθαστο λυρισμό, γλαφυρή αφηγηματικότητα, συγκρούσεις, δραματικές εξάρσεις και ηρωισμούς. Οι τελευταίες τους αναλαμπές βρίσκονται στον Μεσαίωνα, γύρω στα 1200 -1300 μ.Χ., όπου και η ηρωική ποίηση σβήνει. Στην εποχή εκείνη τοποθετείται και ο Ελ Σιντ, τραγουδάει δε τους ηρωισμούς ενός ιστορικά υπαρκτού, φοβερού πολέμαρχου των χρόνων εκείνων, στις συγκρούσεις του κυρίως με τους Άραβες που τότε είχαν κατακτήσει σχεδόν τη μισή Ισπανία. Έχει άφθαστη λυρική αφηγηματικότητα, αριστουργηματική πλοκή και είναι το μόνο έπος που δεν στηρίζεται για την δραματικότητά του σε υπερφυσικά στοιχεία και μαγικούς, θεοκρατικούς ή θρυλοποιημένους ευρηματικούς τρόπους για να συγκινήσει τον αναγνώστη. Κι όμως... Η εσωτερική ένταση συνεπαίρνει. Ο Σιντ (Ροντρίγκες Ντίας ντε Βιβάρ το πραγματικό του όνομα) θεωρείται και τιμάται σήμερα στην Ισπανία σαν εθνικός ήρωας. Για το έπος της η ωραία αυτή χώρα μπορεί να είναι υπερήφανη. (Όλγα Χριστοπούλου, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)