Case Study of Vanitas, Vol. 1

Η κριτική μου αφορά όλη τη σειρά του manga. Αρχικά να πω πως είναι η πρώτη σειρά manga που διαβάζω ποτέ στη ζωή μου και μου άρεσε πολύ!! Σε γενικές γραμμές μου αρέσει να βλέπω anime, οπότε ήμουν εξοικειωμένη με την εικονογράφηση. Επιπλέον, επειδή τα manga διαβάζονται από δεξιά προς αριστερά (δηλαδή αντίστροφα από τα κλασσικά κόμικ), στην αρχή λίγο μπερδευόμουν, αλλά το συνήθισα πολύ γρήγορα. Η σειρά αποτελείται μέχρι στιγμής από 46 κεφάλαια ή αλλιώς 8 τόμους και δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Η ιστορία έχει να κάνει με βρικόλακες και ανθρώπους, λαμβάνει χώρα τον 19ο αιώνα στο Παρίσι και περιέχει και τη θεματική του Steampunk, την οποία , διαβάζω επίσης πρώτη φορά. Η ιστορία μου άρεσε πολύ και τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα! Τα κεφάλαια φεύγουν πάρα πολύ γρήγορα και γενικώς δεν κατάλαβα πότε έφτασα στο τέλος και ήθελα να διαβάσω και τα επόμενα, αλλά δυστυχώς δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα! Η σειρά περιέχει, ακόμη, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, ποικίλες μάχες, μυστικά, αγάπες, έρωτες, προδοσίες και γενικώς ό,τι κάνει ένα graphic novel καλό! Το μόνο αρνητικό που παρατήρησα είναι ότι επειδή τα manga είναι ασπρόμαυρα, μπερδευόμουν μερικές φορές να ξεχωρίσω κάποιους χαρακτήρες μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να πρέπει να τσεκάρω τις προηγούμενες σελίδες για να δω διαφορά στην ενδυμασία κ.ο.κ. Παρόλα αυτά, μετά τα πρώτα κεφάλαια καταφέρνεις να τους ξεχωρίσεις πιο εύκολα. Τελευταίο, αλλά ασήμαντο θα έλεγα, μιας και δεν έχει ολοκληρωθεί η σειρά, είναι ότι τελειώνει με cliffhanger και έχω σκάσει! Γενική ετυμηγορία: μου άρεσε πολύ κι αν σας ενδιαφέρουν τα manga σας το προτείνω να τα διαβάσετε!

This is the tale of how I met Vanitas. And how we walked together. Of all we gained and lost. And how, at the end of that journey, I would kill him with my own two hands. Μαγικές κατάρες, βαμπίρ, gothic steampunk Παρίσι 19ου αιώνα. To The Case Study of Vanitas είναι μια σειρά που περιέχει όλα σχεδόν τα στοιχεία που κουμπώνουν άψογα στην αισθητική μου. Ο πρώτος αυτός τόμος εισάγει αρκετά γρήγορα κάμποσους χαρακτήρες, στοιχεία πλοκής, γενικές ιδεές και μικρές ματιές στο ευρύτερο lore της σειράς. Σίγουρα καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον σου και να σε μαγνητίσει σε όσα έπονται, παρότι ακόμη είναι αρκετά δύσκολο να καταλάβει κανείς προς τα που θα κινηθεί αυτή η ιστορία. Τα εισαγωγικά tropes δεν είναι τα καθοριστικά tropes πάντα και αυτό ισχύει για τα έργα της Mochijun, των οποίων η πλοκή ανθίζει σε διάφορες ευρηματικές και αναπάντεχες κατευθύνσεις. Ο λόγος που θεωρώ ότι αυτός ο τόμος είναι ένας σχεδόν τέλειος εισαγωγικός τόμος πηγάζει απ' το πόσο καλά δίνονται οι πληροφορίες και η κοσμοπλασία στον αναγνώστη απ' τις πρώτες σελίδες. Το πρώτο κεφάλαιο ξεκινάει με μια φανταστική πρώτη σελίδα που καταφέρνει με 4 προτάσεις να εισάγει ένα κόνσπετ και μια έννοια τόσο κεντρικό στην ευρύτερη ιστορία αλλά και τους χαρακτήρες, που οργανικά όλα τα κομμάτια ενώνονται και πράγματα νοηματοδοτούνται αυτόματα για τα δρώμενα στις επόμενες σελίδες εξαιτίας αυτής της μικροσκοπικής αναδρομικής αφήγησης της μιας σελίδας. Από κει κι έπειτα μεταφερόμαστε σε ένα κόσμο και μας γνωστοποιείται ότι υπάρχουν βαμπίρ - δύο ειδών - και άνθρωποι. Δεν θα μπω καθόλου σε λεπτομέρειες, μα ας πούμε ότι οι τρεις φράξιες δεν τα έχουν καλά. Διαβάστε το οπισθόφυλλο κι έπειτα το ίδιο το Volume 1. Το πιο σημαντικό είναι πως δεν μας είναι εξ' αρχής γνωστό το steampunk υπόβαθρο του έργου. Ξεκινάμε σε έναν σταθμό περιμένοντας ένα μεταφορικό μέσο για το Παρίσι, το οποίο μαγευτικά αποκαλύπτεται να είναι ένα αερόπλοιο κι έπειτα διανθίζεται επιφανειακά η τεχνολογική αισθητική ατμού και παίρνουμε μια γεύση για το τι θα έπρεπε να περιμένουμε απ' το έργο. Είναι φανταστικό όταν φτάνεις σε εκείνο το δισέλιδο σχέδιο μιας ιπτάμενης μηχανής που μοιάζει με πόλη - σχεδόν - γοτθικού ρυθμού και όταν έπειτα οι χαρακτήρες βλέπουν τον ορίζοντα της πόλης του φωτός και των λουλουδιών. Κυρίως, επειδή τα σχέδια της Jun Mochizuki είναι όπως πάντα θεσπέσια, προσεγμένα και πολλαπλών χρήσεων. Μπορεί μια αποδομημένη καρικατούρα να εκφράσει κωμικές στιγμές, ενώ παράλληλα κάθε κομπάρσος στο παρασκήνιο έχει λεπτομερώς σχεδιασμένα ρούχα για να σε απορροφήσει το κλίμα της ατμόσφαιρας. Μπορεί να κάνει τα πάντα, ακόμη και stick figures να δουλέψουν. Το στυλ της είναι τελειοποιημένο και βελτιωμένο απ' τα τέλη του Pandora Hearts και εκεί ήταν ήδη εξαιρετικό. Χαίρομαι τόσο που υπάρχει ένα τόσο καλαίσθητο και στρωτό σχεδίαμα για την πλοκή και τους χαρακτήρες συνδυασμένο με ένα τόσο καλαίσθητο και ζωντανό στυλ σχεδίου. Ελπίζω σε βάθος χρόνου να αξιοποιήσει όλες τους τις δυνατότητες ως έργο και να φτάσει κοντά στα επίπεδα του Pandora Hearts.