Το τέλος της διαδρομής

Η φυγή, το κυνηγητό, ο κλοιός που σφίγγει, το αδιέξοδο, το όριο και η ματαιότητα των συνόρων, η μελαγχολία και ο θάνατος είναι τα θέματα που αναπτύσσει εδώ ο Μπερνέτ με θαυμαστό τρόπο που θυμίζει έντονα τις ταινίες του Πέκινπα στο αμερικανικό σινεμά αλλά και του Ζαν-Πιερ Μελβίλ στο ευρωπαϊκό (και ειδικότερα το τέλος στον "Σαμουράι" ή "Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο"). Άλλωστε ο Μπερνέτ ήταν ένας από τους Αμερικανούς συγγραφείς με τα περισσότερα ευρωπαϊκά στοιχεία στη γραφή τους, με επιρροές από τον Μεριμέ, τον Φλωμπέρ, τον Μωπασάν, τον Πίο Μπαρόχα, τον Βέργκα κ.ά.