Το φθινόπωρο

Ένα βιβλίο που διαδραματίζεται στην Ρώμη και ο πρωταγωνιστής ένας άντρας άνω των 40 ετών που νιώθει πως πλήττει στον γάμο του και αναζητεί τον έρωτα στο πρόσωπο μιας κοπέλας που βρίσκει σε μια φωτογραφία. Βόλτες στην Ρώμη, ανεκπλήρωτοι έρωτες, τρέλες, αναζητήσεις σε εφήμερους έρωτες σε οίκους ανοχής, πρόσωπα που μοιάζουν ή όχι με την φωτογραφία που κρατά στα χέρια του, συνθέτουν την ιστορία του Lucca Ricci με φόντο το φθινόπωρο. Καταπληκτική γραφή, απλά όλο αυτό νιώθεις πως κάπου θα οδηγήσει και φτάνοντας στο τέλος καταλαβαίνεις μόνο.

Ένα βιβλίο του ερωτικού αισθήματος που θα σας καθηλώσει...

Ομολογώ πως το βιβλίο αυτό μου άφησε διφορούμενες εντυπώσεις, ίσως γιατί το ύφος και η εξέλιξη της ιστορίας δεν ήταν αυτό που είχα φανταστεί. Αρχικά σκιαγραφεί τη ζωή ενός ζευγαριού που μετά από χρόνια γάμου βιώνει τη φθορά και την ανία της καθημερινότητας ή οποία τους έχει οδηγήσει σε έναν γάμο συμβατικό και χωρίς ουσιαστικά συναισθήματα. Οι περιγραφές των σκέψεων και των προβλημάτων του πρωταγωνιστεί είναι τόσο στοχευμένα που σε οδηγούν σε προσωπικό προβληματισμό και ανάλυση. Και κάπου εκεί η πλοκή γίνεται αρκετά σουρεαλιστική (γεγονός που δεν με ξετρελαίνει) καθώς ο πρωταγωνιστής ψάχνοντας να καλύψει τα συναισθηματικά, ψυχικά και σωματικά κενά του, πλάθει έναν κεραυνοβόλο και εμμονικό έρωτα με ένα πρόσωπο που βλέπει τυχαία σε μια φωτογραφία και που δεν βρίσκεται στη ζωή (βλέπε Ζαν Εμπιτερν-γυναίκα του γνωστού ζωγράφου Μοντιλιάνι). Γραπωμένος στη μορφή της θα δημιουργήσει μια σχέση ψύχωσης που θα τον οδηγήσει σε παρορμήσεις, λάθη και βιαιότητες με φόντο τη φθινοπωρινή πόλη της Ρώμης. Η υπαρξιακή απόγνωση και οι ψευδαισθήσεις ενός άντρα που παλεύει με τις πληγές και τα πάθη του μοιάζουν να είναι αρκετά για να τον οδηγήσουν στην πνευματική πτώση του.