Βάναυση αγάπη

Μια παθιασμένη κατάδυση στο παρελθόν μέσα από την ανατομία της απώλειας, μια περιπλάνηση από συγκίνηση σε συγκίνηση μέσα από το ταξίδι στην πόλη όπου έζησε η μητέρα της πριν φορέσει τα δαντελωτά της εσώρουχα και πνιγεί. Μια διαδρομή στη σχέση της μαμάς με τον πατέρα της, μία ανώμαλη προσγείωση στο τώρα και τα συμπεράσματα δικά μας για την εκπληκτική γραφή της Φερράντε που πασίγνωστη είναι στον πλανήτη μα ουδείς γνωρίζει ποιά πραγματικά είναι. Η βάναυση αγάπη, μια ιστορία περίπλοκη, σκληρή και ιδιοφυής, είναι το βιβλίο που την καθιέρωσε και που ξεδίπλωσε για πρώτη φορά το ταλέντο της. Για τον Κάφκα ένα βιβλίο πρέπει να είναι τσεκουριά στην παγωμένη θάλασσα μέσα μας. Η Φερράντε πελεκάει τον πάγο συνεχώς. 210 σελίδες κι όμως αποκαλυπτήριες. "" .. Την ένιωθα, εκεί μες στο μισοσκόταδο, θαρρείς και βρισκόταν μέσα σ' εκείνη τη σακούλα πάνω στο κρεβάτι, ζαρωμένη και γεμάτη περιέργεια, χωρίς ωστόσο να υποφέρει. Σίγουρα της είχε προκαλέσει μεγαλύτερο πόνο η ανακάλυψη ότι αυτός ο άντρας εξακολουθούσε με διεστραμμένη εμμονή να την κυνηγά, όπως είχε κάνει χρόνια πριν, όταν της έστελνε τα δώρα του, ξέροντας πως την εκθέτει στη βαναυσότητα του άντρα της.."" Αυτό είναι το αγαπημένο μου απόσπασμα. Σίγουρα θα βρείτε κι εσείς το δικό σας.

210 σελίδες κι όμως αποκαλυπτήριες. "" .. Την ένιωθα, εκεί μες στο μισοσκόταδο, θαρρείς και βρισκόταν μέσα σ' εκείνη τη σακούλα πάνω στο κρεβάτι, ζαρωμένη και γεμάτη περιέργεια, χωρίς ωστόσο να υποφέρει. Σίγουρα της είχε προκαλέσει μεγαλύτερο πόνο η ανακάλυψη ότι αυτός ο άντρας εξακολουθούσε με διεστραμμένη εμμονή να την κυνηγά, όπως είχε κάνει χρόνια πριν, όταν της έστελνε τα δώρα του, ξέροντας πως την εκθέτει στη βαναυσότητα του άντρα της..""

"Η μητέρα μου, που για χρόνια υπήρχε μόνο ως ενοχλητική ευθύνη, μερικές φορές γκρίνια, ήταν νεκρή. Καθώς όμως έτριβα δυνατά το πρόσωπό μου, ειδικά γύρω από τα μάτια, συνειδητοποίησα με απρόσμενη τρυφερότητα ότι στην πραγματικότητα είχα την Αμαλία κάτω από το δέρμα μου, σαν ένα καυτό υγρό που μου είχαν κάνει ένεση σε άγνωστη στιγμή." Κάτι δεν πήγε και πολύ καλά για εμένα εδώ. Ίσως και να πήγε αλλά να μην ήμουν εγώ σε θέση να το καταλάβω. Το άφησα στο ράφι και μετά, με μια παράξενη παρόρμηση, σηκώθηκα και το έκλεισα στο συρτάρι, σαν να μπορούσαν να δραπετεύσουν από μέσα πράγματα που δεν ήθελα να δω ή να αντιμετωπίσω. Κάποια στιγμή θα το ανοίξω και πάλι. Ίσως... "Η παιδική ηλικία είναι ένας ιστός από ψέματα που αντέχουν στον παρελθόντα χρόνο"

Δύσκολο, σκοτεινό, ενίοτε αγχωτικό και κλειστοφοβικό, δεν θα μπορούσες να το διαβάσεις χαλαρά για να περάσει η ώρα, αλλά είναι ανάγκη να βουτηχτείς μέσα του, να βρωμισεις, να γεμίσεις λάσπη και σκοτάδι. Βιβλίο που σου δημιουργεί μια παράξενη αίσθηση και προκαλεί έντονα συναισθήματα.

Θα το έλεγα βαθή. Οι σκέψεις είναι ωμές και ρεαλιστικές αν βρεθεί μπροστά σας δεν είμαι σίγουρη εάν θα σας το πρότεινα.

Ένα βιβλίο που αναφέρεται στις σχέση μάνας κόρης αι που ξεδιπλώνει τις ζωές τους αλλά και η απουσία του πατέρα σε πρώτο πλάνο. Το βιβλίο από την μέση και μετά αποκτά ενδιαφέρον και οι πολλές λεπτομέρειες κουράζουν στην περιγραφή ακόμα και του πιο απλού αντικειμένου. Η πρώτη επαφή με την συγγραφέα δεν με ενθουσίασε.

Η Βάναυση αγάπη, ένα από τα πιο σημαντικά και πρωτότυπα μυθιστορήματα της ιταλικής λογοτεχνίας των τελευταίων χρόνων, είναι το μυθιστόρημα που ξεδίπλωσε για πρώτη φορά το ταλέντο της Έλενα Φερράντε. Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τη σχέση της Ντέλια και της μητέρας της Αμάλια, μια σχέση που χτίζεται με σκληρότητα και πάθος. Αρκετά καλό, σίγουρα όχι από τα πολύ δυνατά βιβλία της συγγραφέας.

Σίγουρα όχι ισάξιο της τετραλογίας της Νάπολης (με την οποία είμαι ερωτευμένη) και πολύ πιο σκοτεινό, εσωτερικό και βαθύ. Λίγο δυσάρεστη γεύση αφήνει, με πολύ λιγότερες περιγραφές από όσες θα ήθελα για να νιώσω καλύτερα το περιβάλλον που κινείται η πρωταγωνίστρια. Γρήγορο και μικρό παρόλα αυτά.

Η ναπολιτάνικη κουλτούρα με τις παραξενιές και τις ιδιοτροπίες της έντονη και ευδιάκριτη σε όλο το βιβλίο και το θέμα αρκετά ενδιαφέρον. Η Ντέλια μαθαίνει πως η μητέρα της Αμάλια βρίσκεται υπό παράξενες συνθήκες νεκρή από πνιγμό. Έτσι ξεκινά η ιστορία και αναζητώντας τα κομμάτια που θα λύσουν το γρίφο του θανάτου της, εξελίσεται μια αφήγηση ιδιαίτερη, που αποκαλύπτει την ιδιότροπη σχέση μάνας-κόρης, την έλλειψη οικειότητας και μια καταπιεσμένη λατρεία για εκείνη που οδήγησε, στην εμμονική ίσως, ανάγκη της Ντέλιας να αγαπηθεί από τη μάνα της, να την καταλάβει, να γίνει ένα με εκείνη. Αλλά και την σκληρή και βίαιη σχέση των γονιών της, τον έντονο και σκοτεινό χαρακτήρα της μάνας, τον καθοριστικό ρόλο ενός άντρα στη ζωή της και πως τελικά ένα αισχρό παιδικό ψέμα βγαλμένο από τη φαντασία της Ντέλιας, έφερε ολέθριες συνέπειες στις ζωές πολλών ανθρώπων. Και τελικά ποια από όλες αυτές τις σχέσεις που περιγράφονται είναι η "βάναυση αγάπη"; Η πρώτη μου επαφή με την συγγραφέα Έλενα Φερράντε δεν ήταν εύκολη. Δεν θα πω ψέματα καθώς με δυσκόλεψε το βιβλίο. Για αρκετές σελίδες η πλοκή δεν μου ήταν ξεκάθαρη και ένιωθα πως η αφήγηση της ηρωίδας κινούνταν ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, χωρίς να μπορώ να διακρίνω τη διαχωριστική γραμμή και μπορέσω να αφεθώ στο να με συνεπάρει η ιστορία. Παρόλαυτα όσο έφτανα στο τέλος ήταν όλο και καλύτερο.

Γραμμένο στο πρώτο πρόσωπο η Φερραντε ξεδιπλώνει αριστοτεχνικά ένα οικογενειακό θρίλερ γεμάτο πόνο.. Συγκινητικο με έμφαση στη σχέση μητέρας και κόρης.μου άρεσε πάρα πολύ!