Δικαίωμά μου

{..Χαμένη. Αυτό νιώθω. Ούτε στον εαυτό μου δεν έχω θάρρος να μιλήσω.Απο τη μέρα που μπήκα εδώ μέσα, προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτή η μυρωδιά που έχει ποτίσει τον χώρο και δεν μοιάζει με καμιά άλλη . Είναι σίγουρα "καμένη ελπίδα ". Το εξώφυλλο μια αποκάλυψη από μόνο του και το θέμα το οποίο καταπιάνεται επίκαιρο όσο ποτέ. Ένα βιβλίο εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα ενδοοικογενειακης βίας με πρωταγωνίστρια τη Δανάη όπου για 20 χρόνια ζούσε μια κόλαση.Δεν έφτανε όμως μόνο αυτό για να αλλάξει άρδην η ζωή της ,κατηγορήθηκε και για ένα φόνο που δεν έκανε. Το διαβάζω χωρίς να μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου και το ίδιο πιστεύω θα κάνουν και όσοι το επιλέξουν για το επόμενο αναγνωστικό τους ταξίδι!

Η κυκλοφορία αυτού του βιβλίου αρκετούς μήνες πριν, ήρθε μέσα σε μια συγκυρία που το καθιστούσε θλιβερά πιο επίκαιρο από ποτέ. Η Δανάη έζησε 20χρόνια στο πλάι του κακοποιητικού συζύγου της Λάμπρου. Και όσο ξετυλίγεται το χρονικό της λάθος αυτής επιλογής συντρόφου, βλέπουμε έντρομοι μπροστά στα μάτια μας, πως ο χειριστικός αυτός άντρας υφαίνει ύπουλα και πονηρά έναν ιστό γύρω της, εγκλωβίζοντάς την σε μια ζωή μαζί του, που η ίδια χαρακτηρίζει ως "ποινή". Πως τελικά έπεσε στην παγίδα ενός τέτοιους άντρα; Η Δανάη ανοίγει "το μαύρο κουτί" της ψυχής της και αποκαλύπτει την καθημερινή βία που ανέχτηκε εις βάρος της αξιοπρέπειας, του σώματος, της ίδιας της ύπαρξης της. Ένας "έρωτας" που μεταμορφώθηκε σε τέρας και πότισε κάθε γωνιά του εαυτού της με ταπείνωση, απαξίωση, τρόμο και ύστερα ανοχή. Η βαναυσότητα στον χαρακτήρα του Λάμπρου με σόκαρε. Για εκείνον η λέξη "αγαπώ" είχε αντικατασταθεί με το "απαιτώ". Η λεπτομερής αναφορά στην ψυχοσύνθεση αυτού του άντρα με συντάραξε και ο ρόλος που παίζει σε τέτοιες σχέσεις η στάση και η ευθύνη του οικογενειακού περιβάλλοντος με ταρακούνησε. Βρήκα ενδιαφέρουσα και εύστοχη, την πολυπρόσωπη ματιά στην ιστορία καθώς και το γεγονός πως η συγγραφέας δεν εστίασε και κυρίως δεν βάσισε τα σημαντικά μηνύματα που έπρεπε να περάσει, με έντονες και συνεχής σκηνές της βίας που έζησε η ηρωίδα. Έτσι και αλλιώς κατάφερε να δεσπόζει σε όλη την ιστορία μια αποπνικτική σκοτεινιά που αρκούσε. Δικαίωμα της Δανάης η Ελπίδα. Δικαίωμα της η Ζωή της. Το μοναδικό έγκλημα που διέπραξε, όπως εύστοχα αναφέρει η συγγραφέας, είναι αυτό κατά του εαυτού της. Η φυλακή που υπέμεινε. Το βιβλίου βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και η ιστορία της γυναίκας αυτής, που θα μπορούσε να είσαι εσύ ή οποιαδήποτε άλλη από μας, θα σε συντρίψει συναισθηματικά.