Στο «Για τι μιλάω όταν μιλάω για το τρέξιμο», ο Χαρούκι Μουρακάμι εξερευνά την αλληλεπίδραση σωματικής αντοχής και λογοτεχνικής δημιουργίας. Από το 1982, το τρέξιμο διαμόρφωσε τη ζωή και το έργο του συγγραφέα.
Η αφήγηση παρακολουθεί την προετοιμασία του για τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης (2005). Μέσα από διαδρομές, ο Μουρακάμι στοχάζεται για τη συγγραφική του πορεία, τις χαρές, τις λύπες και την αγάπη του για τη μουσική, αποκαλύπτοντας την επίδραση του αθλήματος.
Ο Μουρακάμι συνδυάζει ημερολόγιο προπόνησης, ταξιδιωτικό χρονικό και στοχασμό. Η γραφή του, παιχνιδιάρικη και φιλοσοφική, αναδεικνύει τις συνδέσεις μεταξύ της πειθαρχίας του αθλητή και της ελευθερίας του καλλιτέχνη.
Αξίζει να διαβαστεί γιατί προσφέρει μοναδική ματιά στη σκέψη του Μουρακάμι. Αποκαλύπτει πώς η φυσική άσκηση γίνεται καταλύτης για την έμπνευση, ιδανικό για τους λάτρεις του ή όσους αναζητούν δύναμη στην καθημερινότητα.



