Devil and the Dark Water

Βρισκόμαστε στις Ανατολικές Ινδίες την περίοδο του 1634.Ο κυβερνήτης της Μπατάβια, Γιάν Χαν μαζί με την γυναίκα του Σάρα,την κόρη τους Λία και την μετρέσα του, ξεκινούν ένα 9μηνο ταξίδι για το Άμστερνταμ, μιας και του προσφέρθηκε μια περίοπτη θέση ανάμεσα στους 17 Ευγενείς. Στο ίδιο πλοίο,το επονομαζόμενο Σάαρνταμ, βρίσκεται ο Σάμουελ Πίπς, ένας παγκοσμίου φήμης ντετέκτιβ ο οποίος όμως έχει συλληφθεί από τον κυβερνήτη,προκειμένου να δικαστεί για ένα έγκλημα που κανένας δεν γνωρίζει περί τίνος πρόκειται η αν έχει όντως διαπραχθεί. Παρέα με τον Σάμουελ Πίπς, βρίσκεται και ο Άρεντ Χέις, όπου εκτός από πιστός φίλος του αποτελεί και ο σωματοφύλακας του. Σίγουρα όμως η ιστορία μας δεν σταματάει εδώ!!! Τι θα λέγατε αν την περιπλέκαμε λίγο ;;; Αν δηλαδή εμφανιζόταν ξαφνικά ένας λεπρός με κομμένη τη γλώσσα και έλεγε σε όλους ότι το πλοίο θα βρεθεί αντιμέτωπο με πολλές συμφορές ;;; Σίγουρα ακούγεται περίεργο ένας λεπρός με κομμένη τη γλώσσα να μιλάει αλλά ίσως να έπαιρνε την ερμηνεία ως το πρώτο σημάδι για τον ερχομό και άλλων δυσοίωνων συμφορών. Από τις πρώτες και όλας σελίδες, το βιβλίο υπόσχεται μια περιπέτεια με αρκετές δόσεις αγωνίας λόγω της παρουσίας μυστηρίων και υπερφυσικών δυνάμεων. Με την άκρως λεπτομερή περιγραφή( που βέβαια λόγω της έκτασης του βιβλίου εμένα προσωπικά με κούρασε) , καταφέρνει να μας μεταδώσει όλη τη δύναμη και την ενέργεια που πηγάζει από τη νοσηρή φαντασία του συγγραφέα. Δαίμονες, σύμβολα, θάνατοι, μυστήριο και κυνήγι αγνώστων δυνάμεων είναι κάποια από τα στοιχεία που βάζουν το λιθαράκι τους σε αυτό το κομψοτέχνημα του συγγραφέα Stuart Turton.

Έξυπνο, πρότυπο, με έντονη ατμόσφαιρα, γρήγορους ρυθμούς και λεπτομερείς περιγραφές που σε βοηθούσαν να μπεις απόλυτα στο κλίμα. Μου άρεσε αρκετά

Πολύ καλό, με κράτησε σε αγωνία. Θα υπάρχει και συνέχεια επειδή το βιβλίο άφησε υποσχέσεις

Έχοντας διαβάσει κι αγαπήσει το «Οι επτά θάνατοι της Έβελιν Χαρντκάστλ» είχαν δημιουργηθεί μέσα μου μεγάλες προσδοκίες για το νέο βιβλίο του Stuart Turton. Ωστόσο, «Ο διάβολος και τα σκοτεινά νερά» δεν τις ικανοποίησαν πλήρως κι εξηγώ παρακάτω γιατί. Τα θετικά του στοιχεία αρκετά είναι η αλήθεια: Η ιστορία του ασυνήθιστη, η ατμόσφαιρα εκπληκτική, οι χαρακτήρες καλοσχεδιασμένοι κι είχε και αρκετό μυστήριο με μια αρκετά έξυπνη ανατροπή στο τέλος, την οποία αν και την είδα να έρχεται κατά το ήμισυ, με ικανοποίησε πλήρως. Επίσης μου άρεσε πολύ και το σκηνικό πάνω στο πλοίο. Πολύ θεατρικό. Θα γινόταν πολύ ωραία μίνι σειρά πιστεύω. Το μεγάλο μειονέκτημά του; Θεωρώ ότι ήταν υπέρ το δέον φλύαρο και αχρείαστα περιγραφικό. Μιλάμε για ένα βιβλίο 600 και βάλε σελίδων που θα μπορούσε άνετα να είναι σχεδόν το μισό. Υπήρξαν σημεία που με κούρασε, σχεδόν το βαρέθηκα κι αν δεν ήταν το μυστήριο που κρεμόταν σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι μου, πιθανόν να το είχα παρατήσει. Γι’ αυτό και μόνο, μείον 3 αστεράκια από μένα.