Ο μικρός πρίγκιπας (Στα Κυπριακά)

Το παγκοσμίως γνωστό παραμύθι "Ο Μικρός Πρίγκιπας" του Αντουάν ντε Σεντ Εξιπερή έχει διαβαστεί από εκατομμύρια αναγνώστες, παιδιά και μεγάλους. Ένα διαχρονικό συγγραφικό δημιούργημα που σε μαγεύει όταν το διαβάζεις και σε ωθεί να το διαβάσεις ξανά και ξανά. Ο συγγραφέας μέσω του ήρωά του, του Μικρού Πρίγκιπα, ως έμμεση διδαχή, μας νουθετεί να σεβόμαστε το κάθε τι που έχει να κάνει με τη φύση, να αγαπούμε τη ζωή και το ίδιο μας το "είναι". Το "είναι" που αποκτά παρωπίδες κατά την εφηβεία και την ενηλικίωση και δε διαθέτει πλέον την αθωότητα ενός παιδιού που βλέπει με φαντασία ένα βόα να καταβροχθίζει ένα ελέφαντα· παρά μόνο βλέπει ένα σκέτο καπέλο, στοιχείο το οποίο προσδίδει στέρηση φαντασίας, την οποία χάνουμε σταδιακά μεγαλώνοντας. Η αναπαράσταση αυτή, μεταξύ της παιδικής και της ενηλικιωμένης ματιάς, μάς προκαλεί μια λύπη, η οποία απορρέει από την αναπόληση της χαμένης παιδικής μας αθωότητας. Έτσι δεν μας απομένει άλλη επιλογή, από το να παρατηρούμε με τα μάτια της ψυχής σαν μικρά παιδιά, όπως αυτά ξέρουν να αγαπούν χωρίς υστεροβουλίες και κακές συνήθειες. Με την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, οι μικροί αναγνώστες θα θέλουν να παραμείνουν παιδιά και οι μεγάλοι αναγνώστες θα θέλουν να ξαναγίνουν παιδιά. Η παιδική αθωότητα είναι αυτή που στο τέλος ανοίγει τους ορίζοντες και διαβαίνει τους αιθέρες με τόλμη.