Οκτάεδρο

«Τον υποδέχθηκε μ' ένα περίεργο ύφος, πικρίας και θαυμασμού ταυτόχρονα, σαν σκυλί μετά από κλοτσιά. Αργότερα, άλλα τραπουλόχαρτα ήρθαν και μπλέχτηκαν στην ατελείωτη πασιέντζα της αϋπνίας. Και πάντα κατέληγε εξοργισμένος με την ευκολία με την οποία η άγνοια ευνοεί το θαυμασμό. Κοιτάζονταν (…) μουρμουρίζοντας μια ευτυχία με σφυγμούς και μονοσύλλαβα.»