Ηλεκτρικές καταιγίδες

Ο Χόμελ πλάθει τους νεαρούς ήρωές του ανύποπτους και μοιραίους, σε αντίστιξη με το μυθιστόρημά του που και υποψιασμένο και προβληματισμένο είναι. Ο φόνος του Άλντεν, ενός από τα μέλη της νεανικής συντροφιάς, στην αρχή αντιμετωπίζεται από τους φίλους του, αλλά και την ίδια την κοινωνία του Κένσιγκτον, με τρόπο αναμενόμενο: παθητικότητα, αδράνεια, αναχωρητισμός.