Ένας άντρας βγαίνει από τη φυλακή. Το Κάιρο απλώνεται μπροστά του αδιάφορο, θορυβώδες, ξένο. Υπό κατ’ οίκον περιορισμό, με έναν αστυνομικό να ελέγχει τις νύχτες του, περιπλανιέται σε δρόμους και δωμάτια, παγιδευμένος σε μια ζωή που δεν του ανήκει πια. Αυτή η Μυρωδιά δεν είναι το άρωμα της ελευθερίας. Είναι η βαριά μυρωδιά μιας κοινωνίας που σαπίζει αθόρυβα. Είναι ένα ωμό υπαρξιακό χαστούκι. Μια ψυχρή καταγραφή της σεξουαλικής απογοήτευσης, της πολιτικής προδοσίας και της πνιγηρής ατμόσφαιρας μιας κοινωνίας σε αποσύνθεση.
Κυκλοφόρησε το 1966 και απαγορεύτηκε αμέσως. Σήμερα θεωρείται το βιβλίο που άλλαξε για πάντα τη σύγχρονη αραβική λογοτεχνία.
Ο Sonallah Ibrahim τιμήθηκε κατά τη διάρκεια της καριέρας του με σπουδαίες διακρίσεις, όπως το Διεθνές Βραβείο Δημιουργικότητας «Μαχμούντ Νταρουίς» (2019), το Διεθνές Βραβείο «Καβάφης» (2017), το Βραβείο Ibn Rushd για την Ελευθερία της Σκέψης (2004) και το Βραβείο Sultan Al Owais (1994). Κι άλλες τόσες, επίσης, αρνήθηκε τα μεγαλύτερα κρατικά και διεθνή λογοτεχνικά βραβεία, (ανάμεσά τους το Κρατικό Βραβείο Αραβικού Μυθιστορήματος και το Μετάλλιο Naguib Mahfouz) φτύνοντας κατάμουτρα τα καθεστώτα που προσπάθησαν να εξαγοράσουν τη συνείδησή του. Γράφει όπως έζησε: ασυμβίβαστα, επικίνδυνα, ελεύθερα.