Οι όρκοι που προδώσαμε

Αρχικά, ξεκινώντας να διαβάζω και να ανακαλύπτω την ιστορία του βιβλίου ανακάλυψα μια δυναμική ηρωίδα, τη Μπρι, η οποία με μαγνήτισε καθώς θαύμασα το θάρρος και το πείσμα της. Από εκεί και πέρα, αυτό που για μένα ήταν ένα μικρό αγκάθι ήταν η ελλιπής κοσμοπλασια. Η συγγραφέας δανείστηκε κόσμους σχεδόν έτσι όπως τους έχουμε δει αλλού αλλάζοντας απλά ονόματα σε βασιλεία και βασιλικά ξωτικά. Προς Θεού, δε θεωρώ ότι μπορεί να υπάρξει παρθενογένεση σε μια τόσο κορεσμένη αγορά βιβλίων, αλλά θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχουν ισχυρές διαφοροποίησεις ώστε να νιώθουμε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση και πινελιά πάνω σε μια κοινή βάση. Αυτό ήταν κάτι που μου έλλειψε από αυτό το βιβλίο. Επιπλέον, όσο κυλάει η ιστορία οι χαρακτήρες ξεδιπλώνονται και αρχίζουν να αλληλεπιδρούν πιο έντονα μεταξύ τους. Σε κάποια κομμάτια της πλοκής ενθουσιάστηκα ενώ κάποια άλλα τα βρήκα ίσως πιο αδύναμα για τα δικά μου γούστα, καθώς ένιωθα απλά ότι δεν είχαν κάτι να μου πουν, αλλά αυτό είναι εντελώς υποκειμενικό. Ίσως να ήθελα λίγη περισσότερη περιπέτεια, γιατί στα σημεία που υπήρχε μου άρεσε πάρα πολύ και έπιασα τον εαυτό μου να αγωνία. Πριν κλείσω, θα ήθελα να επικεντρωθώ στο τέλος. Το θεώρησα λίγο πιο γρήγορο από ο,τι θα ήθελα και θα προτιμούσα να υπάρχει λίγος μεγαλύτερος χώρος για τις καταιγιστικές πραγματικά ανατροπές που ήρθαν! (Σοκ!) Το τέλος ήταν πράγματι αρκετό για να με κάνει να θέλω να διαβάσω τη συνέχεια. Εν κατακλείδι, θεωρώ ότι ήταν ένα πολύ ωραίο βιβλίο φαντασίας που αν είχε κάποιες διαφοροποιήσεις γύρω από τον κόσμο σε σχέση με άλλους πολύ παρόμοιους, θα ήταν ακόμα καλύτερο. Από εκεί και πέρα, σίγουρα περιμένω τη συνέχεια και θα χαρώ πολύ όταν κυκλοφορήσει! Αν σε κάποιον αρέσει η φαντασία, τότε σίγουρα αυτό το βιβλίο είναι πολύ καλή επιλογή!