Περσεφόνες Και Αφροδίτες

[Ένας εγγλέζος αναρχικός]

σταχυολογώντας απουσίες
απαριθμώ τα σκιάχτρα που κάηκαν
- άνθρωποι δικοί
- άνθρωποι ξένοι
θεέ μου,
πώς να γίνουμε αναρχικοί
-σαν εσένα-
σε έναν κόσμο που όλα λείπουν;
οι αναμνήσεις της παιδικής ευτυχίας
ενίοτε με τρομάζουν
συνειδητοποιώ ότι αναπολώ εικόνες
–τα πρόσωπα διαφεύγουν
δεν είχα μάθει φαίνεται,
να ζωγραφίζω αγγέλους.