Όπως κανείς συνηθίζει

Η ΠΟΛΗ

Πάντα μου άρεσε
να κοιτώ την πόλη.
Τα μπαλκόνια γεμάτα άνθη
και εσώρουχα.
Κάτω τα πεζοδρόμια
φορτωμένα ιδέες και
σκουπίδια.
Οι φουσκωμένοι τρούλοι
γιομάτοι ως τα χείλη
αγάπη, χρήμα
και μισαλλοδοξία.
Οι ιεροί θεσμοί μας
μαύρες γραβάτες
και ρατσισμός.
Οι μανάδες κι οι πατεράδες
των παιδιών μας
με ψυχές καγκελόφραχτες.
Μια πόλη
ποτισμένη με μύθο κι απομυθοποίηση.