Κατέβηκε από το μεγάλο γυάλινο κτίριο
και βγήκε από τη μικρή πλαϊνή πόρτα.
Ένιωσε αμέσως τον άνεμο να του παγώνει το πρόσωπο
και να του ανακατεύει τα μαλλιά.
Φορούσε σκούρο γκρι παλτό
με σηκωμένους τους γιακάδες
κι είχε τα χέρια στις τσέπες.
Προχώρησε μερικά βήματα
στον άχρωμο μαρμάρινο
υπερυψωμένο
περίβολο του κτιρίου
Και μετά στάθηκε
και κοίταξε μπροστά.
Σκούρα σύννεφα είχαν κατέβει χαμηλά
αποκλείοντας κάθε υποψία ορίζοντα,
σκεπάζοντας σχεδόν τις ταράτσες
των τελευταίων κτιρίων
των μεγάλων εταιρειών
που απλώνονταν αραιά κάτω απ΄ τα πόδια του
σαν παιδικές κατασκευές LEGO
σε πράσινο φόντο
με ομίχλη.