Γυναίκες που επιστρέφουν

Οι ιστορίες εννιά γυναικών από τις παραλογές του δημοτικού τραγουδιού έδωσαν την αφορμή σε ισάριθμα χαρακτικά έργα που μιλούν για τις εκφάνσεις του πόνου. Τα αρχετυπικά μοτίβα της θυσίας, του αποχωρισμού, της κακοποίησης, της βίας, της προσμονής, τοποθετήθηκαν σε ένα άχρονο και άτοπο εικαστικό περιβάλλον, όπου αποτυπώνεται ο θρήνος των γυναικών.

Ο Χρυσόστομος Τσαπραΐλης κλήθηκε να διηγηθεί εκ νέου τις ιστορίες αυτές, έχοντας όμως πλέον ως αφετηρία τα χαρακτικά και όχι τα δημοτικά τραγούδια. Δημιούργησε έτσι μια νέα αφήγηση του πόνου των γυναικών που υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.