Το Wallet μου

Εξέλιξη παραγγελίας

Service από 20'

Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο

7 ^,60€

Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο image 1

Συγγραφέας Arthur Schopenhauer

Εκδότης Εκδόσεις Πατάκη

ISBN 9789601638232

Αριθμός Σελίδων 166

Εξώφυλλο Μαλακό εξώφυλλο

Διαστάσεις 19 x 14

Δες όλα τα χαρακτηριστικά

Best Seller

Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο

Name: Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο
Brand: ΠΑΤΑΚΗΣ
SKU: 0610150
Price: 7.6 EUR
Availability: InStock
Rating: 4.5 (90 reviews)

ΚΩΔΙΚΟΣ: 0610150

Άμεσα Διαθέσιμο

4.5

(90)

Τιμή εκδότη : 10,10€

7 ^,60€

Ευέλικτοι τρόποι πληρωμής

Σε BOX NOW Locker Αύριο 23/06 - Τετ 24/06

2,00€

Σε κατάστημα Public

ΔΩΡΕΑΝ

Διαθεσιμότητα ανά κατάστημα

Στον χώρο σου Αύριο 23/06 - Τετ 24/06

Συνήθως αγοράζονται μαζί...

Τώρα βλέπεις αυτό

Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο

4.5

(90)

Τιμή εκδότη: 10.10€

7^,60€

Ανάμεσα σε ηλίθιους

4.5

(197)

Τιμή εκδότη: 17.70€

12^,99€

Ένα τίποτα μπορεί να αλλάξει τα πάντα

4.8

(168)

Τιμή εκδότη: 18.30€

11^,53€

Σύνολο32,12€

Η ομάδα Public προτείνει

Ο Arthur Schopenhauer, με το μεταθανάτια εκδοθέν «Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο», προσφέρει ένα δηκτικό δοκίμιο του 19ου αιώνα. Ερευνά την «εριστική διαλεκτική», την τέχνη της επικράτησης σε αντιπαραθέσεις, ανεξαρτήτως αντικειμενικής αλήθειας.

Μέσα από μια φαινομενικά κυνική προσέγγιση, ο Σοπενχάουερ αποκαλύπτει τα ρητορικά τεχνάσματα για να κερδηθεί ένας διάλογος. Ο αναγνώστης αναγνωρίζει την ανθρώπινη τάση για στρεψοδικία και τους μηχανισμούς χειραγώγησης.

Η γραφή του είναι οξυδερκής, γλαφυρή και με σαρδόνιο χιούμορ. Αναλύει τις αποχρώσεις της επιχειρηματολογίας με διεισδυτικότητα, κρατώντας σε εγρήγορση.

Διάβασε αυτό το πολύτιμο εργαλείο για να αναγνωρίσεις και να αντιμετωπίσεις αποτελεσματικά τα ρητορικά τεχνάσματα στον δημόσιο και προσωπικό λόγο.

Σύνοψη βιβλίου

Ο Άρτουρ Σοπενχάουερ, ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους, έγραψε τον 19ο αιώνα ένα οξύ, οργισμένο, ανατρεπτικό και ταυτόχρονα σοφό, γλαφυρό και με υποδόριο χιούμορ δοκίμιο (που εκδόθηκε μετά θάνατον] υπό τον εύγλωττο τίτλο "Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο", που αυτοσυστήνεται ως εγχειρίδιο επικράτησης έναντι οποιουδήποτε αντιπάλου σε μια αντιπαράθεση. "Εριστική διαλεκτική" έγραψε ο ίδιος ο Σοπενχάουερ, συγκαλύπτοντας έτσι κάθε ειρωνικό τόνο, "είναι η τέχνη του να λογομαχεί κανείς - και να λογομαχεί με τέτοιο τρόπο ώστε να υπερασπίζεται επαρκώς τις θέσεις του, είτε έχει δίκιο είτε άδικο". Και σαν να ήθελε να διαβεβαιώσει τους αναγνώστες του ότι το εννοούσε ειλικρινά αυτό, πρόσθεσε: "Σε μια αντιπαράθεση, πρέπει να αγνοήσουμε την αντικειμενική αλήθεια, ή μάλλον να την εκλάβουμε ως μια τυχαία συγκυρία, και να επικεντρωθούμε μόνο στην υπεράσπιση της θέσης μας και στην αντίκρουση της θέσης του αντιπάλου". Ασφαλώς, η αληθινή πρόθεση του Σοπενχάουερ ήταν να επιστήσει την προσοχή των αναγνωστών του στα τεχνάσματα που χρησιμοποιούν κατά κόρον οι υπόλοιποι, είτε πρόκειται για πολιτικούς είτε για δημοσιογράφους, διαφημιστές ή εμπόρους. Προφασιζόμενος ότι διδάσκει τη "στρεψοδικία" (όπως χαρακτήρισε αργότερα ο ίδιος τη ρητορική), στην πραγματικότητα δίδαξε πώς να την αναγνωρίζει κανείς και, κατ' επέκταση, πώς να την αντιμετωπίζει. Αυτό το δηκτικό μικρό έργο παραμένει ακόμη και σήμερα ένα πολύτιμο εργαλείο για τον σκοπό αυτό.

Χαρακτηριστικά

Αξιολογήσεις

Τι είπαν οι Book Friends

8.1/10

(27 Κριτικές)

ID #85353 |

ημερομηνία: 2026-03-19

Αλεξανδρος

| 1 κριτικές

Μέτριο προς κακό

Παρουσιάζει τις τεχνικές χωρίς να τις αναλύει ή να δίνει παραδείγματα. Κάποιες φορές απλά αναφέρει σε 10 γραμμές τι είναι η κάθε τεχνική. Θεωρώ ότι ως βιβλίο είναι πολύ μέτριο και οι τεχνικές δεν είναι τόσο απλές όπως περιγράφονται. Διαβάζοντας Αριστοτέλη η Πλατωνα καταλαβαίνει κανείς την διαφορά στην ανάλυση παρά τα 2000 χρόνια διαφορά. Επίσης για έναν άνθρωπο που δεν έχει ασχοληθεί με την νεοελληνική γλώσσα και με τους τύπους των συμπερασμάτων χρειάζονται παραδείγματα οπωσδήποτε ώστε να φωτίσει το περιεχόμενο. Θα έλεγα επισησ ότι έχει πάρα πολλά κενά και στον λόγο!!!!

ID #83423 |

ημερομηνία: 2024-06-26

Μαρια Μανασή

| 305 κριτικές

Χρήσιμο

Τι είναι, για τον Σοπενχάουερ, η “διαλεκτική”; Μια τέχνη που μας δίνει το πάνω χέρι σε όλες τις συζητήσεις. Είτε δίκιο έχουμε, είτε άδικο. Μια τέχνη που κάνει το άσπρο μαύρο. Μια τέχνη που υπηρετεί την έμφυτη κακία του ανθρώπου. Ο Σοπενχάουερ ονόμασε τη δική του διαλεκτική “εριστική”, γιατί σκοπός της είναι η επικράτηση σε κάθε φραστική αντιπαράθεση. “Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο” είναι ένα μαχητικό δοκίμιο, που εξηγεί απολαυστικά -και αποτελεσματικά- πώς διακρίνουμε καθαρότερα τη στρατηγική του αντιπάλου, και με ποια τερτίπια μπορούμε να τον αποστομώσουμε.

ID #57769 |

ημερομηνία: 2021-09-21

Γιώργος Ζαφειρόπουλος

| 36 κριτικές

Σου δίνει κάποιες χρήσιμες συμβουλές

Ο τίτλος και μόνο σε προκαλεί να το διαβάσεις, είναι σε γενικές γραμμές καλό, τα κεφάλαια είναι μικρά και το βιβλίο διαβάζεται εύκολα, στοχεύει στην φιλοσοφική ανάδειξη των τεχνασμάτων που επινοεί κάποιος για να κερδίσει μια αντιπαράθεση. Βοηθάει λοιπόν σε όσους θέλουν να ανακαλύψουν και να αντικρούουν τα τεχνάσματα και τις πλάνες των αντιπάλων τους. Τέλος, θέλω να σημειώσω πως ίσως θα το ήθελα λίγο περισσότερο πρακτικό και λεπτομερές σε κάποια σημεία.

ID #55202 |

ημερομηνία: 2021-07-23

booklet.gr

| 148 κριτικές

Κριτική

Ευχάριστο και έξυπνο βιβλίο, ωστόσο δεν με κέρδισε ιδιαίτερα. Κάποιες μέθοδοι έχουν ως στόχο το να βγεις κερδισμένος με αθέμιτα μέσα ακόμα και αν αυτό σημαίνει να υποβαθμίσεις τον διάλογο.

ID #54666 |

ημερομηνία: 2021-07-09

booklet.gr

| 62 κριτικές

Κριτική

Οι τεχνικές δεν βασίζονται σε θεμιτά μέσα, αλλά στο πως ο αντίπαλος θα βγει λάθος ή κακώς ακόμα και αν αυτό δεν ισχύει.

ID #43147 |

ημερομηνία: 2020-11-16

Ηλίας Κουρνιανός Ντρές

| 12 κριτικές

Ενα must-read

Βιβλίο ρητορικής, όχι όμως συστηματικά οργανωμένης, αλλά οργανωμένης στη βάση σύντομων κεφαλαίων. Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο.

ID #42314 |

ημερομηνία: 2020-11-06

Pythagoreio_theorima

| 59 κριτικές

Ιδιαίτερο

Ο συγγραφέας έχει ερευνήσει πολλούς τρόπους πειθούς καθώς και θεωρίες φιλοσόφων (κυρίως Ελλήνων-Αριστοτέλης) προκειμένου να αποδείξει στον αναγνώστη πως ακόμη κι αν δεν έχει δίκιο μπορεί να το αποκτήσει μέσω πολλών τεχνικών. Σίγουρα επιδέχεται δεύτερης ανάγνωσης λόγω των συμπυκνωμένων πληροφοριών και θεωριών. Ενώ καθώς διάβαζα το βιβλίο σε πολλά δε συμφώνησα, καθώς θεωρώ πως αν έχεις άδικο δεν είναι κακό να το εκφράσεις, στο τέλος ο ίδιος αποποιείται των ευθυνών του αναφέροντας πως όλες αυτές οι θεωρίες συνάδουν με τη λογική των λιγότερο «πεπαιδευμένων» ανθρώπων και πως καλό θα ήταν να αναζητήσουμε συνομιλητές επαρκείς για την διεξαγωγή ενός υγιούς και πολιτισμένου διαλόγου.

ID #41935 |

ημερομηνία: 2020-10-23

Σταυρούλα Δώνου

| 118 κριτικές

Τα φαινόμενα απατούν (;)

Σίγουρα όλοι μας ξεκινήσαμε να το διαβάσουμε με τη σκέψη ότι θα δούμε τεχνικές για το πως να κερδίζουμε σε μια λογομαχία. Σαφώς και ο Σοπενχάουερ παρουσιάζει κάτι τέτοιο, αλλά δεν νομίζω ότι ο σκοπός του είναι αυτος• να μας κάνει όλους δεινούς ρήτορες. Πιστεύω ότι περισσότερο σαρκάζει τους κόλακες και τους δημαγωγούς. Αυτούς που χειρίζονται έτσι τη γλώσσα ώστε να εκπληρώσουν προσωπικές επιθυμίες. Αξίζει να διαβαστεί!

ID #36294 |

ημερομηνία: 2020-09-10

Fay Kalliarekou

| 11 κριτικές

Εξαιρετικό!!

Είναι ένα κλασικό φιλοσοφικό δοκίμιο που αποσκοπεί να διδάξει τον ανάγνωση πως να έχει πάντα δίκιο. Κατάλληλο για όλους και ειδικά για τους λάτρεις της φιλοσοφίας

ID #31943 |

ημερομηνία: 2020-08-16

Efi

| 67 κριτικές

Έχει δίκιο...

Σε κάνεις να θέλεις να δοκιμάσεις κι εσύ... Τώρα, το αν θα έχεις αποτέλεσμα πάνω στους αλλούς δεν το ξέρω, (☺️) εσένα όμως σου αφήνει μια νότα αισιοδοξίας σχετικά με τις δυνατότητές σου και σε συνεπαίρνει.

Βιογραφία συγγραφέα

Arthur Schopenhauer

Ο γερμανός φιλόσοφος Άρθουρ Σοπενάουερ γεννήθηκε το Φεβρουάριο του 1788 στο Ντάντσιχ και πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1860 στην Φραγκφούρτη του Μάιν. Γιος του Χάινριχ Φλόρις Σοπενάουερ, ενός από τους κυριότερους εμπόρους της περιοχής, και της Γιοχάνα, γνωστής μυθιστοριογράφου. Η οικογένειά του ήταν εναντίον κάθε είδους εθνικισμού και γι' αυτό ο πατέρας του επέλεξε για τον γιο του το όνομα Άρθουρ, που συναντάται τόσο στη Γερμανία όσο και στην Αγγλία και τη Γαλλία. Όταν το Ντάντσιχ κατελήφθη το 1973 από την Πρωσία, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Αμβούργο. Εκεί ο Άρθουρ σπούδασε σε ιδιωτική εμπορική σχολή προκειμένου να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του. Η οικογένειά του συνήθιζε να ταξιδεύει πολύ συχνά, έτσι σε νεαρή ηλικία είχε ήδη επισκεφθεί πάρα πολλά μέρη της Ευρώπης, συνήθεια που κράτησε και στην ενήλικη ζωή του. Όταν, όμως, το 1805 ο Χάινριχ Σοπενάουερ πέθανε πέφτοντας σ' ένα κανάλι, χωρίς να γίνει ποτέ γνωστό αν επρόκειτο για ατύχημα ή αυτοκτονία, η μητέρα του πήρε τον Άρθουρ και την μικρότερη αδερφή του κι εγκαταστάθηκαν στη Βαϊμάρη, όπου και συνδέθηκαν κοινωνικά με τον κύκλο του Γκαίτε και του Βήλαντ. Ο Γκαίτε μάλιστα παρακολουθούσε την εξέλιξη του Άρθουρ, ο οποίος συνέχισε τις σπουδές του ξεκινώντας με κλασική φιλολογία, περνώντας στην ιατρική και συνεχίζοντας με φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια του Γκαίτινγκεν (Gottingen) και του Βερολίνου. Εκεί είχε δασκάλους τους Καντιανούς καθηγητές Σούλτσε και Φίχτε (ο οποίος είχε χαρακτηρίσει τον Σοπενάουερ ως υποχονδριακό), τη φιλοσοφία των οποίων στη συνέχεια περιφρόνησε επιδεικτικά. Στη Βαϊμάρη γνώρισε και τον ανατολιστή Φρήντριχ Μάγερ, ο οποίος τον μύησε στην αρχαία ινδική φιλοσοφία, που έμελλε να επηρεάσει βαθιά τη φιλοσοφική του θεωρία. Το 1811 εγκατέλειψε τη Βαϊμάρη και μετέβη στη Δρέσδη, ύστερα από έντονο διαπληκτισμό με τη μητέρα του (λέγεται ότι η ίδια δεν αποδέχτηκε ποτέ την ιδιοφυΐα του γιου της), με την οποία και δεν ξανασυναντήθηκε ποτέ. Στη Δρέσδη έγραψε και το βασικό έργο του "Ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση", που εκδόθηκε το 1819 στη Λειψία αλλά, αντίθετα από τις προσδοκίες του ίδιου, το βιβλίο δεν αναγνωρίστηκε ούτε από τους κριτικούς ούτε από το κοινό. Αμέσως μετά την έκδοση του βιβλίου του, επέστρεψε στο Βερολίνο και διορίστηκε καθηγητής. Εκεί ξεκίνησε η αντιπαράθεσή του με τον Χέγκελ, ο οποίος δίδασκε εκείνον τον καιρό στο ίδιο πανεπιστήμιο. Ο Σοπενάουερ παρέμεινε 24 εξάμηνα στο πανεπιστήμιο αλλά παρέδωσε μόνο το πρώτο μάθημα, καθώς φρόντισε η ώρα του μαθήματός του να συμπίπτει με την ώρα του Χέγκελ, που τότε κυριαρχούσε στους φιλοσοφικούς κύκλους. Το 1823 μετέβη στο Μόναχο, όπου και παρέμεινε περίπου ένα χρόνο, άρρωστος και απομονωμένος. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Βερολίνο, όπου ξεκίνησε η περιπέτειά του με τα δικαστήρια. Μία μοδίστρα υπέβαλε μήνυση εναντίον του, όταν εκείνος ενοχλημένος από τη φλυαρία της την έσπρωξε έξω από το δωμάτιο με αποτέλεσμα να πέσει από τη σκάλα. Ο Σοπενάουερ μισούσε όσο τίποτα άλλο τον θόρυβο και είχε γράψει ένα δοκίμιο πάνω σ' αυτό, όπου αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ως ενδέκατη εντολή θα έπρεπε να είναι το "Ου διακόψεις" και ειδικά αν διακόψεις κάνοντας θόρυβο, που είναι η πιο αναίσχυντη ενόχληση, αφού δεν σε διακόπτει απλώς αλλά σου καταστρέφει τις σκέψεις. Η απόφαση ήταν υπέρ της μοδίστρας και ο Σοπενάουερ υποχρεώθηκε να καταβάλλει κάθε μήνα ένα αρκετά υψηλό ποσό μέχρι το θάνατό της, το 1841. Πάνω στο πιστοποιητικό του θανάτου της έγραψε "Obit anus, abit onus" (πέθανε η γριά, έφυγε το βάρος). Η δίκη αυτή ενέτεινε την απαισιοδοξία και μισανθρωπία του και έτσι το 1831 προτίμησε να αποτραβηχτεί στην Φραγκφούρτη του Μάιν, όπου παραιτημένος πλέον από την ιδέα της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας, έζησε τα υπόλοιπα 28 χρόνια της ζωής του μακριά από ανθρώπους, με μόνη παρέα τον σκύλο του, Άτμα, και την υπηρέτριά του. Εκεί αφοσιώθηκε στη μελέτη και στη συγγραφή, ενώ απολάμβανε την αρκετά πολυτελή ζωή του με φαγητό (τακτά χρονικά γεύματα παρά τις αντιρρήσεις του γιατρού), κρασί, μουσική, θέατρο και ανάγνωση κυρίως γαλλικής, αγγλικής και ιταλικής λογοτεχνίας. Ωστόσο, δεν ήταν ευτυχισμένος. Η ανεκπλήρωτη λαχτάρα του για αναγνώριση της φιλοσοφικής και συγγραφικής του αξίας δεν τον άφηνε να ηρεμήσει. Επιδίωκε την αναγνώριση αλλά ταυτόχρονα περιφρονούσε και σάρκαζε τη δόξα και τις τιμές. Η απογοήτευση και ο κυνισμός του διοχετεύονται στην πραγματεία του Για την πανεπιστημιακή φιλοσοφία, με την οποία εξεγείρεται κατά των ακαδημαϊκών καθηγητών αλλά κυρίως κατά της εγελιανής φιλοσοφίας αλλά και του ίδιου του Χέγκελ. Η απαισιοδοξία του είναι βέβαια έκδηλη και στα υπόλοιπα έργα του "Περί της βουλήσεως στη φύση", "Αφορισμοί πρακτικής σοφίας" κ.α., που συμπεριελήφθησαν αργότερα σε μία συλλογή δοκιμίων με τίτλο "Πάρεργα και Παραλειπόμενα". Η έκδοση αυτή ήταν και η αρχή της μετέπειτα παγκόσμιας αναγνώρισής του. Λίγα χρόνια πριν από το θάνατό του είδε να δημοσιεύονται άρθρα για τα έργα του και τη φιλοσοφία του σε εφημερίδες και σε περιοδικά του εξωτερικού. Το 1856 τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης παρουσίασης και κριτικής ιδεών από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας, ενώ τον επόμενο χρόνο οι θεωρίες του έγιναν αντικείμενο μελέτης σε αρκετά πανεπιστήμια. Σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φιλόσοφους του 19ου αιώνα και ο πρώτος μέγας θεωρητικός της απαισιόδοξης στάσης απέναντι στη ζωή. Πρώτος εκείνος μίλησε για την οδύνη της ύπαρξης και προσπάθησε να καταδείξει την απουσία νοήματος στη ζωή και την απαξία της, διακρίνοντας όμως κάποια διέξοδο. Μόνη λύτρωση από τον πόνο και την ανούσια ζωή ήταν η τέχνη, η συμπόνια, ο διαλογισμός και ο ασκητισμός, παρόλο που ο ίδιος δεν θέλησε ή δεν κατάφερε ποτέ να κυριαρχήσει πάνω στις ορμές του.

Δες όλα τα βιβλία του συγγραφέα