The Poppy War

Το The Poppy War είναι ένα από αυτά τα βιβλία που θα πρότεινα ανεπιφύλακτα σε κάποιον άλλο, ακόμη και αν δεν ταίριαζε στα δικά μου γούστα.

Ωραία, λοιπόν... Αυτό το βιβλίο δεν είναι για όλους και θα εξηγήσω ΧΩΡΙΣ ΣΠΟΙΛΕΡΣ επιγραμματικά τι περιέχει και τι όχι. Πριν απ' αυτό όμως, θέλω να πω ότι είμαι κάπως διχασμένος... Είναι ένα βιβλίο που αν το περιέγραφες ως υποτιμημένο, θα συμφωνούσα. Αν το περιέγραφες ως υπερτιμημένο, πάλι θα συμφωνούσα. Παρουσιάζει αρκετά φρέσκα πράγματα, μα αυτά δεν είναι αρκετά για να το αποκαλέσω εξαιρετικό. Επειδή τολμά να ακολουθήσει μια πεπατημένη με ιδιαίτερο τρόπο, δεν σημαίνει ότι έχει βρει την ταυτότητα και τα πατήματά του στο 100% Μιας και είναι το πρώτο βιβλίο, περιμένω η ιστορία να ανθίσει ως το τέλος της τριλογίας. Όπως και να χει, για μένα αυτό ήταν το βιβλίο της χρονίας που βγήκε όμως στο είδος που υπηρετεί! Το προτείνω λοιπόν, γιατί είναι μια ιδέα και ένα στυλ που αξίζει να ακουστεί και να διαβαστεί κατ' εμέ. Μοιάζει με YA romance τυπικά πράγματα, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Υπάρχει φαντασία και μαγεία (σαμανικού τύπου και μπλέκονται και θεοί και... όπιο) και υπάρχει και ένα μιλιταριστικό σχολείο, ΑΛΛΑ δεν υπάρχει ρομάντζο σαν κύριος άξονας της πλοκής. Επειδή υπάρχει "σχολείο" δεν συνεπάγεται ότι υπάρχει και μια άμαθη νεαρά παρέα με έναν ερωτεύσιμο ανώτερο που τα φτιάχνουν μέσα στα επόμενα 2 βιβλία. Αν ψάχνετε αυτό και η περιγραφή του Poppy War σας ξεγέλασε, step back. Όλα αυτά γίνονται σε ένα τύπου φανταστικό, τύπου alternate history κόσμο βασισμένο στην πιο μοντέρνα ιστορία της Κίνας και πιο συγκεκριμένα στον Β΄ Σινοϊαπωνικό Πόλεμο. Εάν αυτό σας λέει κάτι, καλησπέρα, περάστε και καθίστε, αυτό το βιβλίο είναι για σας. Εάν όχι, το βιβλίο δεν πρόκειται να σας διδάξει ιστορία και μάλλον θα εκλάβετε τα όσα γίνονται ως πιο πρωτότυπα απ' όσο πραγματικά είναι (στο μέτρο που μιλάμε για γεγονότα). Το βιβλίο είναι βίαιο και σκληρό με ενήλικες θεματικές. Υπάρχει παντού και συνέχεια όπιο (που έχει τη δικιά του σημασία για την περίοδο της εποχής), βία, μάχες, πόλεμος, βιασμοί και όλα αυτά τα καλά πράγματα. Είναι ένα χρονικό πολέμου στη βάση του και οι άξονες του βιβλίου έχουν να κάνουν με πόλεμο. ΩΣΤΟΣΟ, το βιβλίο δεν είναι (για τα δικά μου δεδομένα) γραφικό, τρομακτικό, αποκρουστικό ή shock value dependent. Αν έπρεπε να το περιγράψω κάπως, θα έλεγα ότι μοιάζει με το The Last Airbender ή το Dragon Prince μπασταρδεμένο με την σκοτεινή αισθητική μιας σειράς όπως The Last Kingdom ή Tudors. Έχει να κάνει με πολιτικά παιχνίδια, πόλεμο, μαγεία και χαρακτήρες που αναπτύσσονται. Θεωρώ πως οι χαρακτήρες είναι ένα δυνατό χαρτί, μα ίσως ένα τσακ πιο αδύναμοι απ' το ευρύτερο σέτινγκ. Βέβαια, ξαναλέω πως, μιλάμε για σειρά βιβλίων και δεν προτιμώ να κρίνω χαρακτήρες, arc και plot points προτού τελειώσει η σειρά. Προτείνω το βιβλίο όμως, ως ένα διάλειμμα απ' τα standard YA/Fantasy βιβλίας ίδιου τύπου και ως ένα αυτόνομα καλό βιβλίο για κάποιον που δεν είναι τόσο σχετικός με το τι κυκλοφορεί γενικά.