Girl Online

Όπως είναι φυσικό, όταν διαβάζεις ένα βιβλίο στην εφηβεία και το ξαναπιάνεις όταν είσαι, πια, ενήλικη, η άποψή σου γι' αυτό παρουσιάζει διαφορές. Έτσι κι εγώ, δεν ξέρω αν θα είχα την ίδια γνώμη γι' αυτό το βιβλίο τώρα με αυτή που είχα πριν πέντε χρόνια. Ωστόσο, δεν θα ήθελα να μπω στη διαδικασία να το διαβάσω ξανά τώρα γιατί πρώτον καταλαβαίνω ότι δεν είναι για την ηλικία μου και δεν θα με ικανοποιήσει τόσο όσο ένα 15-χρονο κορίτσι και δεύτερον γιατί θέλω να κρατήσω όλα εκείνα τα όμορφα συναισθήματα που μου είχε προκαλέσει τότε... Το "Κορίτσι Online" θα έλεγε κανείς ότι είναι ένα εφηβικό βιβλίο γεμάτο κλισέ γεγονότα και καταστάσεις αυτής της ηλικίας. Κακά κορίτσια και κλίκες, όμορφα αγόρια, έρωτες, συμπτώσεις, μπερδέματα, κουτσομπολιά κ.α. Η Πένι είναι μια έφηβη η οποία με αφορμή την παρότρυνση του μπαμπά της να γράψει σε ένα ημερολόγιο τις σκέψεις και τα συναισθήματά της, αποφασίζει να ανοίξει ένα blog ώστε όσα γράφει ανώνυμα να μπορούν να διαβαστούν από κάποιον που πιθανόν να νιώθει το ίδιο με αυτή. Η Πένι είναι ανασφαλής, έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση και παθαίνει κρίσεις πανικού και άγχους σε δύσκολες στιγμές. Στο πλευρό της έχει έναν υπέροχο και υποστηρικτικό ομοφυλόφιλο φίλο ο οποίος είναι πάντα δίπλα της στα εύκολα και τα δύσκολα. Όταν τα πράγματα στη ζωή της πάνε από το κακό στο χειρότερο, η Πένι και η οικογένειά της επισκέπτονται τη Νέα Υόρκη για ένα γάμο που έχει οργανώσει η μητέρα της. Εκεί, η νεαρή πρωταγωνίστρια γνωρίζει έναν μουσικό, τον Νόα, και τον ερωτεύεται. Η Πένι μπαίνει σε μπελάδες και γνωρίζει πολλές προκλήσεις οι οποίες θα αναστατώσουν τη ζωή της και θα κάνουν το blog της viral! Είναι ένα γλυκύτατο εφηβικό βιβλίο! Η Zoe Sugg, επηρεασμένη από τη δική της ζωή, το επάγγελμά της (ως Youtuber) και τα δικά της εφηβικά χρόνια γράφει ένα βιβλίο βγαλμένο από την καρδιά της! Κάθε έφηβη εκεί έξω μπορεί να ταυτιστεί με τις εμπειρίες της νεαρής Πένι και να καταλάβει όλους τους προβληματισμούς της. Άλλος ένας λόγος για τον οποίο τότε το είχα αγαπήσει πολύ είναι γιατί μου άρεσε πάρα πολύ η γραφή της συγγραφέως και ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσονταν τα γεγονότα της ιστορίας. Τότε, στην ηλικία των 15, παρακολουθούσα μανιωδώς τα βίντεο της Zoella και διάβαζα πολύ συχνά τα posts της στα social media. Τη συμπαθούσα πολύ και τη θαύμαζα! Πολύ όμορφη, με ωραίο στυλ, με ωραίο λόγο, πρόσχαρη και δημιουργική! Αγαπάει πολύ τα βιβλία, τη μόδα και το μακιγιάζ και αυτό με έκανε να την αγαπήσω τότε ακόμη περισσότερο αφού συνειδητοποίησα ότι είχαμε κοινά ενδιαφέροντα και γούστα! Σήμερα, πιθανόν να έβλεπα το βιβλίο μέσα από μια άλλη ματιά αφού... γνωρίζω, πλέον, ότι το βιβλίο δεν γράφτηκε από την Zoella αλλά από μια ομάδα συγγραφέων όποιος έγραψε αυτό το βιβλίο χρησιμοποίησε τις σεξουαλικές προτιμήσεις του Έλιοτ ( ήταν γκέι) για να περάσει μηνύματα κι όχι για να τονίσει την αγάπη που έδειξε στην Πένι. Αυτό με βάζει σε σκέψεις για το αν ο κόσμος θεωρεί ότι ένα αγόρι μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ καλό φίλο ενός κοριτσιού μόνο αν είναι γκέι... η απουσία των γονιών της Πένι και η παρουσία τους μόνο όταν αυτή πάθαινε κρίσεις πανικού θεωρώ πως ήταν τουλάχιστον απαράδεκτη αν σκεφτείς ότι ένα εφηβικό μυθιστόρημα πρέπει να προβάλλει τη συμπαράσταση και τη στήριξη των γονιών ως πρότυπο ζωής σε κάθε στιγμή της ζωής του εφήβου κι όχι μόνο στα δύσκολα. μέσα από το βιβλίο φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο τρόπος με τον οποίο η Πένι έβλεπε τον εαυτό της, η χαμηλή αυτοπεποίθηση, η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό της και τις δυνατότητες της και όλα τα αρνητικά συναισθήματα που ένιωθε άλλαξαν μεμιάς μόλις το αγόρι που της άρεσε την αποκάλεσε "όμορφη". Είναι δυνατόν να περνάς το μήνυμα ότι "μόνο ένα αγόρι μπορεί να αλλάξει την αυτοπεποίθησή σου" σε ένα βιβλίο που απευθύνεται σε εφήβους; Οι νέοι είναι σε μια ηλιακή περίοδο στην οποία προσπαθούν να κατανοήσουν ποιοι είναι, τι θέλουν και πού θέλουν να φτάσουν. Συνεπώς, είναι εντελώς παράλογο να προβάλλεις ένα τέτοιο πρότυπο σκεπτικού σε μια τέτοιας κατηγορίας βιβλίου. ήταν μη ρεαλιστικό. Δεν γίνεται ένα blog να αυξήσει τα μέλη του σε εκατοντάδες απλά και μόνο με μια ανάρτηση περί κρίσεων πανικού.