Σελήνη

Ένα ευφάνταστο βιβλίο επιστημονικής φαντασίας με στοιχεία hard science fiction που θέτει ενδιαφέροντες κοινωνικούς προβληματισμούς. Όταν το βιβλίο άρχισε να διαφημίζεται, στα μέσα του καλοκαιριού, μου τράβηξε αμέσως την προσοχή, όπως ήταν αναμενόμενο, αφού δεν έχουμε και πολλά βιβλία επιστημονικής φαντασίας από εγχώριους συγγραφείς. Πρόκειται για ένα πολύ αξιόλογο βιβλίο και για το πρώτο, απ' όσο γνωρίζω, με στοιχεία hard scifi. Παρ' όλο που τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας, και ειδικά τα hard scifi, τείνουν να γίνονται "βαριά" και πολλές φορές κουραστικά, ακόμα και για τους λάτρεις του είδους, η στρωτή γραφή του Ιωάννη Χριστοδούλου βοηθάει ώστε, ακόμα και τα κομμάτια του βιβλίου που είναι γεμάτα επιστημονικές αναλύσεις, να κυλάνε γρήγορα και ευχάριστα, ακόμα και για τον μη μυημένο αναγνώστη. Η μεγαλύτερη ιδιαιτερότητα του βιβλίου είναι ότι δε μαθαίνουμε ποτέ το πραγματικό όνομα του πρωταγωνιστή της ιστορίας και τη χώρα στην οποία ζει, αν και για το δεύτερο υπάρχουν αρκετές ενδείξεις. Ξέρουμε σχεδόν τα πάντα για αυτόν, ακόμα και τις κρυφές του σκέψεις, αφού το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου είναι γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, εκτός από το όνομά του. Αναπόφευκτα, στο μυαλό μου τον αποκαλούσα Elon, αφού πρόκειται όχι μόνο για μια επιστημονική διάνοια αλλά κι έναν πολύ επιτυχημένο επιχειρηματία. Το πρώτο τέταρτο του βιβλίου κυλάει αρκετά ήρεμα, χωρίς πολλές εντάσεις, αφού παρακολουθούμε την επιστημονική έρευνα του πρωταγωνιστή, χωρίς όμως ο συγγραφέας να μας επιτρέψει να κουραστούμε, αφού στο τέλος κάθε κεφαλαίου μας παρουσιάζει μια διαφορετική χρονική στιγμή από την ζωή του "Elon" στην οποία ο νεαρός επιστήμονας να έχει βρει αρκετά σκούρα, αφού βρίσκεται σε μεγάλους μπελάδες. Όπως θα αποδειχθεί αργότερα όμως, αυτό το πρώτο πρόβλημα θα είναι παιχνιδάκι μπροστά σ' αυτά που θα αντιμετωπίσει στην πορεία. Βρήκα αρκετά διασκεδαστικό το γεγονός ότι ο συγγραφέας παντρεύει τα επιστημονικά τεκμήρια με τη διαστημική συνομωσιολογία, ιδιαίτερα από τη στιγμή που ο συγγραφέας τάσσεται ανοιχτά υπέρ της επιστήμης, και σίγουρα η κατάληξη της ιστορίας ήταν αρκετά διαφορετική από αυτή που περίμενα διαβάζοντας το μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίου. Οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου, όπου ο συγγραφέας απαντάει σε όλα τα ερωτήματα, διαβάζονται με τη μουσική υπόκρουση των X-files και τον Molder να κουνά το κεφάλι ικανοποιημένος. Το ίδιο κι εγώ, κι ελπίζω ότι ο συγγραφέας θα μας χαρίσει μερικά διαστημικά ταξίδια ακόμα.