Η Άρτεμις των αστεριών

«Η Σφαίρα»:Μια βόλτα είναι η ζωή σ` αυτή τη Σφαίρα.Ξυπνάς πρωί, βλέπεις τον ήλιο μόλις που σκάειχαμογελάς, φεγγοβολάει.Λες καλημέρα.Κοιτάς το σύμπαν, βλέπεις τ` αστέρια και το φεγγάριχρυσό φανάρι.Βλέπεις λουλούδια και λες τραγούδια.Βλέπεις τη θάλασσα -αυτή τη Μάγισσα-παίρνεις ανάσα.Κοιτάς τον κόσμο, μοσχοβολάειμυρίζει δυόσμο χαμογελάει.Μήνα με μήνα, χρόνο με χρόνοόλο γυρίζειςόπως ο στρόβιλος, όπως η σφαίρα.Πάει η μέρα...Κι όλο μακραίνεις κι όλο μικραίνεις,περνάς τις μπόρες, περνάς τις πίκρες,-κάποιες χαρές- και παραδέρνειςσαν ανεμώνα μες στον κυκλώναστις συμφορές...Μπαίνει χειμώνας κι έρχεται η νύχταόλο μαυρίλα... Ανατριχίλα.Και τότε πάλι, φεύγεις βολίδα σαν μια πνοήγια μια ουράνια γαλάζια Σφαίρακαι...Καλημέρα Νέα Ζωή!