`Πρόλογος`:Εγκλωβίστηκα μέσα στη νύχτα, μάτια κλειστά, σφραγισμένα, παράξενα. Κι αν σε πίστεψα, ήταν αλήθεια, ούτε φώτα, ούτε παράθυρα.Στροβιλίστηκα μες στο σκοτάδι, ήτανε βράδυ και πάνω σου έπεσα. Κι αν σ` ακούμπησα, λειψό μου χάδι, μόνο ένα μέρος του ονείρου σου απέσπασα.Με τα χέρια για μάτια προχώρησα, βήμα αβέβαιο, σώμα που κλείδωσε. Κι απ` τους ήχους το φως αναπλήρωσα, αισθήσεις στο κόκκινο, αίμα που πύρωσε.Λίγο ακόμη και, βήμα μου, σ` έπιασα, αφήνω όσα ξέρω, μαζί και τους φόβους μου. Κι ας με πρόδωσε ο χρόνος κι ας σ` έχασα, δεν υπάρχει `δε βλέπω` στους κόσμους μου.