Έβδομος όροφος

κοντά στο τζάμι

είναι νύχτα κι οι δρόμοι έξω μοιάζουν

με υποατομικό πεδίο φωτονίων

πάνω από τη λεωφόρο δεν έχει φεγγάρι

ανάμεσα στα χαμηλωμένα σύννεφα και τη γη

μια διάχυτη αύρα ιριδίζει από τη βροχή

vώσπου τα δέντρα αλιεύουν λάμψη

κι αργοσαλεύουν στον άνεμο ως πολυέλαιοι

οι σταγόνες χτυπούν το τζάμι

σαν πετραδάκια φωτός

έχω ησυχάσει πια

δε νοιάζομαι

η ζωή είναι ανέπαφη απ' το θάνατο