Πουέντ - 19 σπονδυλωτά διηγήματα για τη ζωή

Δεκαεννέα σπονδυλωτά διηγήματα γραμμένα με λυρισμό. Η Δανάη πρίμα μπαλαρίνα στη Νέα Υόρκη, αφηγείται τα γεγονότα που καθόρισαν τη ζωή της, τον έρωτα, τον θάνατο, τις εξαρτήσεις που τη σημάδεψαν. Τα έσοδα του βιβλίου πηγαίνουν στην ενίσχυση της έρευνας για τα αυτοάνοσα νοσήματα στην Ελλάδα.

Θα ξεκινησω λεγοντας οτι αυτό το βιβλιο με άγγιξε τόσο, που εκμηδένισε οτιδήποτε αναίτια θεωρουμε ως πρόβλημα στην καθημερινότητα μας.Ηρωίδα του βιβλίου είναι η Δανάη ,μια πρίμα μπαλαρίνα που πολλοί θα ζήλευαν την επαγγελματικη της πορεία κ φαντάζονταν μια αντίστοιχη προσωπική επιτυχία.Τι κρύβεται όμως πίσω απο αυτήν την φαινομενική τελειότητα....Μια ζωή γεμάτη μυστικά ,πόνο,βια ,θανατικό ,εξαρτήσεις κ έρωτες που σε οδηγουν να χάσεις ακόμα κ τον αυτοσεβασμό σου.Θα μπορουσα να μιλάω ώρες γι αυτό το βιβλιο γιατί παρα το μέγεθος του καταφέρνει να αγγίξει τόσο πολλά κ καίρια ζητήματα που σε βάζει σε σκέψεις για μέρες.Η ιστορία ξεκινάει απο τα σπάργανα,τη γέννηση της Δανάης ,μια προσωπικότητα με πραγματική όρεξη για ζωή,ακολουθούν διάφορα καθοριστικά γεγονότα της ζωής της που παρουσιάζονται με τροπο λυρικό κ συνάμα αποτελούν γροθιά στο στομάχι.Το κλάμα σου βγαίνει αβίαστα αλλά σε οδηγει στην κάθαρση.Σε βάζει σε σκέψεις για την Δανάη που μπορεί να ειναι μια φιλη σου,συνάδελφός η ακόμα κ εσύ ...ποση δυναμη ψυχής μπορεί να έχει ένας άνθρωπος ...τι δαίμονες έχει να αντιμετωπίσει...ο καθένας μας κουβαλάει το δικο του φορτίο, για αλλους αβασταχτο, αλλά υπάρχουν κ αυτοι που αν κ ασηκωτο επιδεικνύουν τόση δυναμη ψυχής που τα βουβα δάκρυα τους γίνονται κινητήριος δυναμη για να σηκωθουν κ να παλέψουν κ παλι απ την αρχή. Είχα καιρό να διαβάσω ενα βιβλιο που είναι ταυτόχρονα ονειρικό αλλά κ ωμό.Αγάπησα την γραφή της συγγραφέως κ αν αυτό ηταν το ντεπούτο της δεν μπορώ να φανταστώ πως θα είναι η συγγραφικη της εξελιξη κ ανυπόμονω... Επίσης αξίζει να αναφερθεί οτι τα έσοδα του βιβλίου διατίθενται για την έρευνα,στην Ελλάδα,των αυτοάνοσων νοσημάτων.

Μικρές αλλά ανθρώπινες ιστορίες που σκοπό έχουν να εαισθητοποιήσουν όλους εμάς για τους ανθρώπουν που είναι δίπλα μας και νοσούν με αυτοάνοσα νοσήματα.

"Κάποτε χόρευα θυμάσαι;;" Μέσα σε αυτό το βιβλίο βλέπουμε την ζωή της Δανάης μιας πρίμα μπαλαρίνας. Η αγάπη,ο έρωτας,ο πόνος,ο θάνατος,η απώλεια,ο εθισμός είναι αυτά που χαρακτηρίζουν την ζωή της Δανάης. Η ζωή της θα έχει πολλές ανατροπές οι φιλίες της θα δοκιμαστούν οι άντρες τις ζωής της θα την σημαδέψουν ο κάθε ένας με τον δικό του τρόπο και το σώμα της μπαλαρίνας θα την προδώσει λίγο πριν το φινάλε της παράστασης στο Ηρώδειο. Είναι ένα βιβλίο που διαβάζετε μέσα σε ένα βράδυ,έχει 19 μικρές ιστορίες που σε ταξιδεύουν. Ο σκοπός του βιβλίου είναι φιλανθρωπικός και αυτό για εμένα μετράει πολύ περισσότερο!!!!

Μέσα της γινόταν πόλεμος. Δεν γνώριζε πλέον, αν είχε καρδιά, αν είχε ψυχή και αν θα έβρισκε ποτέ τα λείψανα αυτής της καρδιάς ή της ψυχής για να τα θάψει. Αν κάποιος ή κάποιοι, τα έκλεψαν και τα περιφέρουν κάπου, σ’ ένα άλλο μέρος, μακριά από εκεί που βρίσκεται εκείνη, ως λάφυρα πολέμου. Δανάη. Μια ιδιαίτερη ηρωίδα. Σε μια παράσταση ζωής. Η ζωή της έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο. Μυστικά, αναμνήσεις, προδοσίες και σκοτεινά μονοπάτια, κηρύττουν ανελέητο πόλεμο στην αγάπη. Η διαφυγή της, ένας χορός έντονων συναισθημάτων. Το εξώφυλλο …είμαι εγώ. Λίγο μωβ σε ασπρόμαυρο φόντο. Ο έρωτας μεταμορφώνει, μετουσιώνει, ανακαλύπτει, αποκαλύπτει, αφανίζει. Καθορίζει. Η αγάπη επουλώνει, αγκαλιάζει, ηρεμεί… Ακόμα κι εκείνη, χωρίς ανταπόκριση, μπορεί να σε καθορίσει και να σε μετουσιώσει. ΠΟΥΕΝΤΉταν ένα μικρό μα δυνατό ανάγνωσμα. Σαν μια νουβέλα σε 19 ιστορίες της ίδιας πρωταγωνίστριας. Δεν είχε τίποτα περιττό. Απλά, εύκολα στην ανάγνωση, σύντομα διηγήματα αλήθειας, καταστάσεις που έχουμε γνωρίσει και βιώσει κι εμείς. Ποιητική σχεδόν η γραφή του. Με μικρές, κοφτές προτάσεις. Απόλυτες. Στο βιβλίο πραγματεύονται θέματα όπως ο έρωτας, η φιλία, η αρρώστια, ο θάνατος, η προσπάθεια για ζωή, τα πάθη, η βία, οι οικογενειακές σχέσεις, οι εξαρτήσεις, τα όνειρα. Στα συν, να σημειωθεί πως η συγγραφέας Αλίσια Παρσεκιάν θα δώσει τα έσοδα του βιβλίου για τη δημιουργία μιας μη κερδοσκοπικής εταιρείας. Συγκεκριμένα για την αντιμετώπιση του ψυχικού και σωματικού πόνου των αυτοάνοσων νοσημάτων, καθώς για την έρευνα που γίνεται στην Ελλάδα για την αντιμετώπισή τους (φαρμακευτική αγωγή, καλυτέρευση ποιότητας ζωής των ασθενών). «Εδώ να μείνω ακόμα θα σαπίσω από σιγουράδα, τεμπελιά και καλοπέραση. Άνοιξε την πόρτα να φύγω. Δεν είμαι άγγελος, δεν είμαι μαϊμού, είμαι άνθρωπος. Άνθρωπος, πάει να πει πολεμιστής, εργάτης, αντάρτης. Έξω ψυχανεμίζομαι, θεριά που δαγκώνουν, ποτάμια που πνίγουν, φωτιές που καίνε. Θα βγω να πολεμήσω. Άνοιξε την πόρτα να φύγω». Νίκος Καζαντζάκης Προσωπικά, μου άφησε γλυκόπικρα συναισθήματα. Κάθε μέρα, σε κάθε έκφανση της ζωής ερχόμαστε αντιμέτωποι με την απώλεια που βιάζει κι ένα κομμάτι της ψυχής μας. Απουσίες, κατάρρευση, πένθος… Είναι όμως στα χέρια μας και στο μυαλό μας να βρούμε τρόπο να την αντιμετωπίσουμε και να προσχωρήσουμε παραπέρα. Οφείλουμε να μένουμε σε βουβά δάκρυα, όσο κοφτερός και αβάσταχτος φαντάζει ο πόνος. ΠΟΥΕΝΤ ΠΟΥΕΝΤ Να παλεύουμε με τους εθισμούς, τις εξαρτήσεις και τις βόλτες χωρίς επιστροφή γιατί υπάρχει πολλή μοναξιά εκεί έξω. Τίποτα να μην παίρνουμε σαν δεδομένο. Ακόμη κι ο επαγγελματισμός και τα όνειρα -υλικής ή μη- καταξίωσης, μερικές φορές μπορούν να συγκρουστούν με τα αληθινά συναισθήματα -φιλία, έρωτας…- Ας σπάσουμε τα δεσμά που μας κρατούν δέσμιους στις ξοφλημένες, με μια μάσκα που γλιστράει, μνήμες. Μένουμε συχνά στην εικόνα, στην εντύπωση. Τι ανάγκη έχει; Είναι η πρίμα… Πανέμορφη, μα τόσο φοβισμένη. Ένα μικρό αερικό. Ανάλαφρη, ψάχνει ένα μέρος να κουρνιάσει. Δεν κάνει την ψυχή σου να σκιρτήσει; Μούδιασμα στέρησης, αϋπνίες, άδειασμα, κενό. Συνηθίσαμε στα δίχτυα ασφαλείας και στα παυσίπονα, στο κάθε τι πρόσκαιρο που δεν έχει δύναμη να φτάσει στην καρδιά. Όλα αλλάζουν. Εσείς θα μείνετε στάσιμοι; Παλέψτε να απελευθερωθείτε από τα βαρίδια της ψυχής, ετοιμαστείτε, πολεμήστε… Βρείτε κάτι που να λειτουργεί για σας όπως οι πουέντ για τη μπαλαρίνα. Όταν τις βάζει, σηκώνεται ψηλά και πάντα τα καταφέρνει!

Τα 19 αυτά σπονδυλωτά διηγήματα είναι τόσο ξεχωριστά και μοναδικά όσο και η ίδια τους η δημιουργός. Πέρα από το θέμα τους και την ιστορία που έχουν να πουν μέσα από την ηρωίδα "Δανάη", υπάρχει ο ανιδιοτελής σκοπός που εμπεριέχει και η Αλίσια συνέδεσε με την έκδοση του° Η ευαισθητοποίηση όλων μας απέναντι σε νοσήματα που ταλαιπωρούν συνανθρώπους μας, μέσα από την προσφορά όλων των εσόδων από το βιβλίο αποκλειστικά για την ιατρική έρευνα που γίνεται στην Ελλάδα για τα αυτοάνοσα νοσήματα και πιο συγκεκριμένα στο τμήμα Ανοσολογίας του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας&Άσκησής στην Ιατρική, χάρη στη γλυκύτατη Αλίσια που γεμάτη ενσυναίσθηση και γενναιοδωρία ψυχής μας έκανε μέρος μια σπουδαίας κίνησης&προσφοράς.