Δυο παράλληλοι κόσμοι συναντιούνται τυχαία.
Ενώνονται.
Αυθαίρετα;
Γίνονται ένας.
Αυθαίρετα;
Η συμφωνία είναι μια. Αν παραβιαστεί δεν υπάρχει τίποτα.
Ή μήπως υπάρχει;
Ο άντρας, η γυναίκα, η μάσκα, ο έρωτας, η θάλασσα, το σπίτι
αποτελούν μια εξίσωση χωρίς λύση, χωρίς απαντήσεις. Αλλά
μήπως οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα μας;
Το Αυθαίρετο συνυφαίνει και φιλοξενεί μια ερωτική, σχεδόν
«αντιστικτική» ερωτική σχέση που θυμίζει τον αέναο παφλασμό
των κυμάτων. Ο χώρος και ο χρόνος αντιδιαστέλλονται στο
παράλληλο και αντίστροφα.