Ζήσε τη ζωή σου με τόλμη

Νούμερο 1 μπεστ σέλερ των New York Times

Το να είσαι ευάλωτος δεν είναι αδυναμία. Αντίθετα, στη ζωή μας βρισκόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με την αβεβαιότητα, το ρίσκο και τη συναισθηματική έκθεση, κάτι που βέβαια δεν το επιλέγουμε αλλά είναι αναπόφευκτο. Η μόνη μας επιλογή είναι να αποφασίσουμε πόσο θα ασχοληθούμε με αυτό. Όταν περνάμε τη ζωή μας περιμένοντας να γίνουμε τέλειοι ή αλεξίσφαιροι πριν μπούμε στην αρένα, τελικά καταλήγουμε να θυσιάζουμε σχέσεις και ευκαιρίες, συχνά ανεπανόρθωτα. Σπαταλάμε πολύτιμο χρόνο και γυρνάμε την πλάτη στα μοναδικά δώρα που μόνο εμείς μπορούμε να κάνουμε στους εαυτούς μας.

Οι έννοιες «τέλειος» και «αλεξίσφαιρος» φαίνονται ελκυστικές, αλλά δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, όταν είσαι άνθρωπος. Πρέπει να μπαίνουμε στην αρένα, όποια κι αν είναι αυτή (μια καινούργια σχέση, μια σημαντική συνάντηση, μια δημιουργική διαδικασία ή μια δύσκολη συζήτηση με την οικογένειά μας) με θάρρος και με προθυμία να ασχοληθούμε με αυτήν την καινούργια εμπειρία. Αντί να καθόμαστε στην άκρη και να κάνουμε επικριτικά σχόλια και να δίνουμε συμβουλές, πρέπει να τολμάμε να βγαίνουμε μπροστά και να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας και στους άλλους. Το να είσαι ευάλωτος σημαίνει να τολμάς.

Ακολουθήστε με καθώς θα διερευνήσουμε τις απαντήσεις στα ακόλουθα ερωτήματα:

• Τι είναι αυτό που μας κάνει να φοβόμαστε να αφήσουμε εκτεθειμένη την ευαίσθητη πλευρά μας;
• Πώς προστατεύουμε την ευάλωτη πλευρά μας;
• Τι τίμημα πληρώνουμε, όταν κλεινόμαστε στον εαυτό μας και εγκαταλείπουμε τον αγώνα;
• Πώς μπορούμε να αποδεχτούμε το γεγονός ότι είμαστε τρωτοί, ώστε να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο ζούμε, αγαπάμε, είμαστε γονείς;

Αν νιώθω καλά για την ανατροφή που δίνω στα παιδιά μου, δε με ενδιαφέρει να κρίνω τις επιλογές των άλλων. Αν νιώθω καλά με το σώμα μου, δεν πάω να κοροϊδέψω το βάρος ή την εμφάνιση των άλλων ανθρώπων. Είμαστε σκληροί με τους άλλους, γιατί τους χρησιμοποιούμε ως εφαλτήριο για να ξεφύγουμε από την ανεπάρκεια που εμείς νιώθουμε για τον εαυτό μας.