Λένιν 2017

Η πρωτοτυπία και η σημασία του Λένιν ως επαναστάτη ηγέτη συνδέεται συνήθως με την κατάληψη της εξουσίας το 1917.
Όμως, όπως υποστηρίζει ο Σλάβοϊ Ζίζεκ σε αυτή τη νέα μελέτη και συλλογή πρωτότυπων κειμένων, το αληθινό μεγαλείο του Λένιν μπορεί να ιδωθεί καλύτερα τα δύο τελευταία χρόνια του πολιτικού βίου του.
Η Ρωσία είχε ξεπεράσει μια ξένη εισβολή, ένα εμπάργκο και έναν τρομακτικό εμφύλιο πόλεμο, καθώς και εσωτερικές εξεγέρσεις όπως στην Κρονστάνδη το 1921. Αλλά το νέο κράτος ήταν εξαντλημένο, απομονωμένο και αποπροσανατολισμένο μπροστά στην παγκόσμια επανάσταση που έμοιαζε να υποχωρεί. Έπρεπε να αναζητηθούν νέοι δρόμοι, σχεδόν από την αρχή, ώστε να επιβιώσει το σοβιετικό κράτος και να φανταστεί κάποια εναλλακτική πορεία προς το μέλλον.

Με τη χαρακτηριστική του ζωντάνια και την προκλητική του οξυδέρκεια, ο Ζίζεκ υποστηρίζει ότι το θάρρος του Λένιν ως πολιτικού ηγέτη βρίσκεται στην ετοιμότητά του να αντιμετωπίσει αυτή την πραγματικότητα της υποχώρησης νηφάλια και κατά πρόσωπο.