Συνείδηση και ύλη

Τό Φαι­νο­με­νο­λο­γί­α καί δι­α­λε­κτι­κός ὑ­λι­σμός δι­α­βά­στη­κε ἐ­κτε­τα­μέ­να καί συ­ζη­τή­θη­κε σο­βα­ρά τόν και­ρό τῆς ἔκ­δο­σής του. Ἡ κι­νη­τή­ρι­α σκέ­ψη του συγ­γε­νεύ­ει στε­νά μέ τή σκέ­ψη τοῦ Μερ­λώ-Πον­τύ, ὡ­στό­σο τή συγ­κε­κρι­μέ­νη στιγ­μή μοιά­ζει νά κά­νει τήν ἀν­τί­στρο­φη κί­νη­ση: τή στιγ­μή δη­λα­δή πού ὁ Μερ­λώ-Πον­τύ, γρά­φον­τας τίς Πε­ρι­πέ­τει­ες τῆς δι­α­λε­κτι­κῆς, ἀ­πο­στα­σι­ο­ποι­εῖ­ται δι­α­κρι­τι­κά ἀ­πό τόν μαρ­ξι­σμό, ὁ Τράν-Ντούκ-Τά­ο ξε­κα­θα­ρί­ζει τούς λο­γα­ρια­σμούς του, μέσῳ μιᾶς προ­ε­χόν­τως μαρ­ξι­στι­κῆς κρι­τι­κῆς, μέ τή χουσ­σερ­λι­α­νή φαι­νο­με­νο­λο­γί­α.