Η Γερμανική Επανάσταση (1917-1923)

Μετά από μια μακρά περίοδο δυαδικής εξουσίας, ειδικά στη Γερμανία, η κατάκτηση της εξουσίας απ’ τα συμβούλια των εργαζομένων σε διάφορα βιομηχανικά κέντρα έδωσε το σύνθημα για έναν δριμύ εμφύλιο πόλεμο, από τον οποίο οι Γερμανοί εργάτες βγήκαν νικητές. Όμως, αυτή η νίκη προκάλεσε την εξαπόλυση μιας επίθεσης απ’ τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Πολωνίας. Ο Κόκκινος Στρατός της Σοβιετικής Ένωσης ανταπάντησε, ενώ τα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα, υπονομευμένα απ’ την επαναστατική προπαγάνδα, κατέρρευσαν κάτω απ’ τη φωτιά της Γερμανικής Επανάστασης. Κατόπιν, ήταν η σειρά των Γάλλων και Πολωνών εργαζομένων να ξεσηκωθούν. Η ευρωπαϊκή επανάσταση θριάμβευσε και ιδρύθηκαν οι Ηνωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης. Ο καθηγητής καταλήγει: «Η νέα σοβιετική Ευρώπη άνοιξε μια νέα σελίδα στην οικονομική ανάπτυξη. Η βιομηχανική τεχνική της Γερμανίας συνδέθηκε με τη ρωσική γεωργία και στο έδαφος της Ευρώπης άρχισε ν’ αναπτύσσεται γρήγορα και να εδραιώνεται ένα νέο οικονομικό σύστημα, δείχνοντας τεράστιες δυνατότητες και δίνοντας μια ισχυρή ώθηση στην επέκταση των παραγωγικών δυνάμεων. Και μαζί μ’ αυτό, η Σοβιετική Ρωσία, η οποία προηγουμένως είχε ξεπεράσει την Ευρώπη, διατηρούσε πλέον την ταπεινή θέση της ως μια οικονομικά καθυστερημένη χώρα, πίσω απ’ τις προηγμένες βιομηχανικές χώρες της προλεταριακής δικτατορίας.»

Κάπως έτσι φαντάστηκε, το 1922, ο νεαρός κομμουνιστής ηγέτης Πρεομπραζένσκι ότι θα διδάσκεται μισό αιώνα αργότερα στις νέες γενιές η ιστορία της εξέλιξης της τελικής πάλης, τα πρώτα επεισόδια της οποίας ζούσαν οι σύγχρονοί του. Δεν ήταν παρά μια εικόνα του μέλλοντος που παρουσιαζόταν με τη μορφή λογοτεχνικής φαντασίας. Ωστόσο, 1 χρόνο αργότερα, ένας απ’ τους βασικούς ηγέτες της Σοβιετικής Ρωσίας, ο πρόεδρος της Κομμουνιστικής Διεθνούς, Γκριγκόρι Ζινόβιεφ, έγραφε στην Pravda, το κεντρικό όργανο του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος, σειρά άρθρων σχετικά με την επερχόμενη γερμανική επανάσταση.