Ανεπαρκείς καθώς και ράθυμοι

«Δύο γενιές µετά και σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε. Όσοι δεν γίνονται και δεν θα γίνονται υπηρέτες του συστήµατος, όσοι δεν ξεπουλάνε και δεν θα ξεπουλάνε την προσωπικότητα και την ψυχή τους για µια ψήφο ή για ένα µεροκαµατάκι, όπως όλοι εµείς εδώ, θα χαρακτηρίζονται πάντα “ανεπαρκείς, καθώς και ράθυµοι”».

Τέσσερις φίλοι, ο Θάνος, ο Μπάμπης, ο Στέλιος και ο Σπύρος, προσπαθούν να παλέψουν και να αντισταθούν στο καινούριο τοπίο που ξεδιπλώνεται στην Ελλάδα του 2010, λίγο πριν την υπογραφή του πρώτου μνημονίου και την επιτήρηση της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η μουσική, η παρέα, οι συνευρέσεις τους τούς βοηθάνε να ξεχάσουν, όχι να αντιδράσουν. Πράξεις αντίδρασης χαρακτηρίζουν μόνο τις «στοχοποιήσεις» τους, μια –κατ’ αυτούς– μορφή τιμωρίας που πραγματοποιούν ενάντια σε όσους βοηθάνε με τη στάση τους να συντηρηθεί το υπάρχον σύστημα στην αγορά και τη ζήτηση εργασίας. Κάποια ανύποπτη στιγμή όμως, και ενώ μεταξύ τους προκύπτουν κάποιες διχογνωμίες σχετικά με τους τρόπους δράσης της ομάδας, το παρελθόν και οι ανοιχτοί λογαριασμοί του θα μπλεχτούν ανάμεσά τους και η ιστορία θα θελήσει να επαναληφθεί και ως φάρσα και ως τραγωδία.

Πέντε χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 2015, εν μέσω δημοψηφίσματος, capital control και την απειλή της εξόδου της χώρας από την E.E. να έχει διχάσει την ελληνική κοινωνία, ο καθένας από την παρέα έχει χαράξει διαφορετικό δρόμο. Ωστόσο, μια απροσδόκητη γνωριμία, μια αποκάλυψη, ένα μυστηριώδες γεγονός, αλλά και το παρελθόν, που δεν έχει κλείσει οριστικά τις εκκρεμότητές του απέναντί τους, θα τους αναγκάσουν να ξαναβρεθούν, να αναρωτηθούν για τον εαυτό τους και να αναθεωρήσουν.

Ένα βιβλίο που ενώνει δύο κρίσιμες περιόδους της νεοελληνικής ιστορίας και έχει την απαρχή του στην άνοιξη του 1941, λίγο πριν τη γερμανική εισβολή.

Μια ιστορία για την απότομη προσγείωση και τον ανηφορικό αγώνα μιας γενιάς που έμαθε στα δύσκολα την πιο ακατάλληλη στιγμή.