No Longer Human

One of a kind experience is this book. You get this eerie feeling about death and how life can be cruel to you in many ways. Osamu Dazai’s story, being told through a character's view, shows us the very much nature of his suicidal tendencies and thoughts and of course attempts and how alcohol and women could make him feel for a bit at ease. The way that Yozo ( the protagonist) keeps on a facade his whole life and ‘wears a mask’ every time, shows the way his family wasn’t really there for him from an early age. Human needs like hunger or thirst were something that Yozo couldn’t really understand. A true masterpiece to make you rethink life’s meaning.

Το “No Longer Human” είναι ένα ταξίδι μέσα στο μυαλό ενός ατόμου βυθισμένο στο άγχος και την αναζήτηση της ιδιαίτερης φύσης του ανθρώπου. Ο ίδιος ο Dazai, γνώριμος με την ιδέα της αυτοκτονίας, βρήκε τον θάνατο σε μία από τις πολλές απόπειρες να βάλει τέλος στη ζωή του. Θα έλεγε κανείς ότι η αίσθηση της απελπισίας διαχέεται σε όλη την έκταση του έργου του. Η αίσθηση της μοναξιάς που νιώθει από μικρή ηλικία, η σκοτεινή πατρική φιγούρα, ο αγώνας να επιβιώσει όντας οικονομικά άμαθος και χωρίς πόρους και η γνωριμία του με το αλκοόλ πριν την ενηλικίωση του οδηγούν αναπόφευκτα με το πέρασμα των χρόνων σε όλο και πιο έντονες συμπεριφορές κατάθλιψης: οι αϋπνίες, ο εθισμός στο αλκοόλ, η αίσθηση της ανικανότητας, οι αυτοκτονικές τάσεις και οι διάφορες μορφές φυγής διέπουν τη ζωή του από την αρχή μέχρι το τέλος της ιστορίας του, πράγματα από τα οποία ούτε και ο ίδιος ο συγγραφέας κατάφερε να δραπετεύσει. Οι κοινωνικές αλλαγές και ανακατατάξεις, το άγχος της καθημερινότητας και ο αγώνας για οικονομική επιβίωση, σημάδια του καιρού του τότε και του καιρού του σήμερα κάνουν το κλασσικό αυτό ιαπωνικό έργο να συνεχίζει να παραμένει διαχρονικό.