Μια δικτατορία κάπου στη Λατινική Αμερική. Μια απλή και συνάμα παράλογη ιστορία. Με κυνικούς δράστες και βουβούς μάρτυρες. Ένας ανυποψίαστος αστυνομικός που πιστεύει ότι όλα γίνονται για το καλό της πατρίδας. Ένας ονειροπόλος αστός που οραματίζεται την επανάσταση σαν σωτήρια έξοδο από το χλιαρό κενό της ζωής του.
Ανάμεσά τους το Σώμα, η πιο επίλεκτη μονάδα του καθεστώτος.
Το Σώμα που κινεί τα νήματα τόσο του νόμου όσο και της παρανομίας.
Το Σώμα που προωθεί ανθρώπους τυφλούς απέναντι στην αλήθεια.
Το Σώμα που παρακολουθεί ανυποψίαστους πολίτες.
Το Σώμα που ανακρίνει, φυλακίσει, βασανίζει, πνίγει κάθε εστία αντίστασης.
Το Σώμα που ξέρει να εξαφανίσει τα ίχνη κάθε αποτρόπαιης πράξης του.
Ή που έτσι νομίζει...
Ένα διαχρονικό έργο για την κατάχρηση εξουσίας και τους μηχανισμούς βασανιστηρίων. Η "Αστυνομική ιστορία", που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1977 στην Ουγγαρία με τίτλο "Η κατάθεση ενός πράκτορα", κατέχει ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα έργα του νομπελίστα συγγραφέα Ίμρε Κέρτες.
Ένα ακόμη μικρούλικο βιβλιαράκι 105 μόλις σελίδων, που διαβάζεται πάρα πολύ ευχάριστα σε 2 ωρίτσες το πολύ. Πρόκειται για μια πολύ καλογραμμένη –αλλοίμονο, νομπελίστας είναι ο άνθρωπος- αλλά ομολογουμένως δυνατή ιστορία. Μια κλεφτή ματιά στα απρόοπτα και την ανοησία της «εξέλιξης» της ανθρωπότητας. Μια ιστορία για «κλέφτες κι αστυνόμους», η οποία όμως μας σπρώχνει να σκεφτούμε την αστυνομία ως μια «εξωκρατική οντότητα», αυτόβουλη και αυτοκινούμενη. Την ανατροπή του τέλους –πόσο θλιβερή αλήθεια- την είδα να έρχεται αλλά κατά τα άλλα απόλαυσα το πώς η πλοκή στροβιλιζόταν σε ιλιγγιώδεις σπείρες αρχικά, προτού απογειωθεί δραματικά και μας οδηγήσει σε ένα υπέροχο τέλος!
«Ναι, η σιωπή είναι αλήθεια. Αλλά μια αλήθεια που σιωπά, και όσοι μιλάνε θα έχουν δίκιο».