Η διαθήκη του δολοφόνου

Ποιος γονιός θα ρίσκαρε τη ζωή του για να σώσει το παιδί του; Σχεδόν όλοι αυτό θα απαντούσαμε... Κι όμως είναι αυτή η αλήθεια;

Η διαθήκη του δολοφόνου είναι ένα νουάρ αστυνομικό μυθιστόρημα, εμπνευσμένο από τα κλασικά του είδους. Σκοτεινή ατμόσφαιρα, μυστικά, εκβιασμοί, χλιδή, μυστηριώδεις γυναίκες και ένας αστυνομικός παντρεμένος με τη δουλειά του και με κατεστραμμένη προσωπική ζωή. Δε μένει όμως μόνο στα επιφανειακά. Η λαβυρινθώδης πλοκή που έχει δημιουργήσει ξετυλίγεται αργά και προσεκτικά καθ'όλη τη διάρκεια του βιβλίου. Δεν πρόκειται για ένα βιβλίο που θα σε κρατήσει σε αγωνία καθισμένη στην άκρη της καρέκλας, αλλά που θα σε βυθίσει στον καναπέ και θα σε κάνει να χαλαρώσεις θαυμάζοντας τη γραφή του Νίκου Γκίκα. Ο Άρης Δριμός, αν και ανήκει στην κατηγορία των αστυνομικών που έχω κουραστεί να διαβάζω, με έκανε να τον συμπαθήσω και να θέλω να διαβάσω κι άλλες υποθέσεις με τον ίδιο ως πρωταγωνιστή. Απ'την άλλη, νομίζω ότι ο συγγραφέας το έχει παίξει πολύ έξυπνα εδώ, συστήνοντάς μας ένα χαρακτήρα που μας κάνει να τον συμπαθήσουμε ενώ γνωρίζουμε ήδη ότι, με το που τελειώσει η ιστορία, θα τον χάσουμε για πάντα. Το μόνο μειονέκτημα που βρήκα στο βιβλίο είναι κάποιες περιγραφές του. Σε κάποια σημεία είναι εξαιρετικές γιατί μας δίνουν μία πλήρη εικόνα του ποιόν έχουμε απέναντι μας και που βρισκόμαστε, αλλά σε κάποια σημεία η περιγραφή ενός χώρου μας δίνει πολλά περισσότερα στοιχεία απ'όσα χρειαζόμαστε. Τέλος, δε μπορώ παρά να θαυμάσω το κλείσιμο τόσο της υπόθεσης όσο και του βιβλίου. Το πρώτο πολύ έξυπνο και το δεύτερο απροσδόκητα συγκινητικό. Ελπίζω τους επόμενους μήνες το βιβλίο αυτό να ακουστεί περισσότερο, γιατί το αξίζει.