Η ζωή μου δεν ήταν ποτέ επίπεδη – ευτυχώς. Κι αυτό το βιβλίο είναι ακριβώς αυτό: η ζωή μου όπως τη θυμάται το σώμα μου, η καρδιά μου, η διαδρομή μου, η ύπαρξη μου.
Από τον καθρέφτη του δωματίου μέχρι τον καθρέφτη του κόσμου, μια διαδρομή που ποτέ δεν ζήτησε έγκριση – μόνο χώρο. Και τον κέρδισα. Το τετράγωνο που μετέτρεψα σε κύκλο. Οι έρωτες που με σήκωσαν και με τσάκισαν, οι φιλίες που στάθηκαν, οι φίλες που «έφυγαν», οι μέρες που βρήκα ανάσα, οι νύχτες που έμαθα να περνώ από φωτιές αδιαφορώντας αν θα καώ.
Μεγάλωσα ως τρανς γυναίκα σ’ έναν κόσμο που είχε πάντα άποψη για μένα – κι εγώ έμαθα να υπάρχω χωρίς να ζητάω την έγκρισή του.
Δεν ωραιοποιώ, δεν κρύβω, δεν ντύνομαι για να μην τρομάξει κανείς.
Αν κάτι έχω να προσφέρω, είναι η αλήθεια μου. Και τη δίνω όπως είναι: κοφτερή, τρυφερή, αστεία, σκοτεινή, άγρια, ανθρώπινη.
Ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι σου δείχνει τη ζωή μιας τρανς γυναίκας όλη την πορεία της ζωής της. Πολύ ωραία γραφή και ειδικά η γραφή στο τρίτο πρόσωπο όταν γράφτηκε πρώτα το βιβλίο και η γραφή στο πρώτο πρόσωπο στην αναθεώρηση.