Κάπου ν' ανήκεις
Συνήθως αγοράζονται μαζί...
Το μυθιστόρημα "Κάπου ν' ανήκεις" του Φίλιππου Μανδηλαρά εστιάζει στην αναζήτηση της ταυτότητας και του ανήκειν μέσα από τα μάτια ενός δεκαπεντάχρονου αγοριού, του Γιάννη, που μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Το βιβλίο αποτυπώνει την εφηβική κρίση σε ένα κοινωνικό περιβάλλον γεμάτο αντιφάσεις, με φόντο τον κόσμο του ποδοσφαίρου και της ροκ μουσικής.
Η πλοκή εστιάζει στην ανατροπή της ζωής του Γιάννη, από την ανώνυμη θέση του τερματοφύλακα σε αόρατο ήρωα της σχολικής ομάδας. Η γνωριμία του με τον Αντώνη και την αδερφή του τον εισάγει σε νέες πτυχές της ζωής, αναδεικνύοντας συγκρούσεις ανάμεσα στην οπαδική του ταυτότητα και την επιθυμία του να ανακαλύψει τον εαυτό του. Η αφήγηση είναι γεμάτη έντονα συναισθήματα, καθώς ο Γιάννης περιγράφει τις προκλήσεις και τις απογοητεύσεις του.
Ο Μανδηλαράς χρησιμοποιεί μια ζωντανή και ρεαλιστική γλώσσα, με πρωτοπρόσωπη αφήγηση που ενισχύει την αυτοβιογραφική διάσταση της ιστορίας. Οι διάλογοι είναι φυσικοί και η γραφή του συχνά ανατρεπτική, προσφέροντας μια αυθεντική εικόνα της εφηβικής ψυχολογίας.
Αν αναζητάς ένα βιβλίο που εξερευνά τις προκλήσεις της εφηβείας, τις σχέσεις και την προσωπική αναζήτηση, το "Κάπου ν' ανήκεις" είναι η ιδανική επιλογή. Η ιστορία του Γιάννη θα σε αγγίξει και θα σε παρακινήσει να αναλογιστείς τις δικές σου αναζητήσεις για ανήκειν.
Μεγαλωμένος στην Τούμπα, δίπλα στο γήπεδο του ΠΑΟΚ, με νονό "τρελαμένο παοκτζή", ήταν φυσιολογικό να υποστηρίζει την ομάδα. Όλα αλλάζουν, όμως, όταν αρχίζει να παίζει ο ίδιος μπάλα, στη θέση του τερματοφύλακα. Εκεί διαμορφώνει άποψη ("φιλόσοφο της μπάλας" τον αποκαλεί η Ανθή), διαχωρίζεται από το πλήθος και επιλέγει να ακολουθήσει το δικό του δρόμο ως αόρατος. Μόνο που η τύχη το φέρνει να χρειαστεί να πάρει στην πλάτη του ολόκληρη την ομάδα του σχολείου και παύει να είναι αόρατος. Την ίδια εποχή γνωρίζει τον Αντώνη που, μαζί με την αδερφή του, τον μυεί στον κόσμο της ροκ μουσικής. "Τρύπες". Το ποδόσφαιρο παύει να είναι το μοναδικό του ενδιαφέρον, οι ορίζοντές του ανοίγουν, αποξενώνεται από τον παλιό του εαυτό και αναζητεί νέα ταυτότητα. Μεγαλώνει.
Λίγο αργότερα, η οικογένειά του μετακομίζει στον Πειραιά και αναγκάζεται να πάει σ' ένα Γυμνάσιο όπου όλοι είναι Ολυμπιακοί. Σαν αντίδραση θα επιλέξει την εύκολη λύση: να ξεχωρίσει μέσω της οπαδικής του ταυτότητας, φτάνοντας σε άκρα που ποτέ δε θα μπορούσε να φανταστεί. "Δε χωρούσες πουθενά, Γιάννη - στη Θεσσαλονίκη είχες γίνει ξένος κι εδώ, που ήσουν ξένος, αποξενώθηκες από τον ίδιο σου τον εαυτό..." σχολιάζει η Ανθή.
Όταν πια ο Γιάννης φτάνει στον πάτο, όταν οι ταυτότητες που χρησιμοποιεί προκειμένου να νιώσει ότι ανήκει κάπου αποδεικνύονται καμένα χαρτιά, όταν νιώθει άδειο το κορμί του και άδεια την καρδιά του, αποφασίζει ν' ακολουθήσει το δικό του δρόμο. Το παρελθόν του, όμως, είναι βαρύ και οι πράξεις του τον ακολουθούν μέχρι τέλους.
Γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, με διαρκείς παρεμβολές από την Ανθή -την κοπέλα που μόλις έχει γνωρίσει και ερωτευτεί ο Γιάννης και η οποία αναλαμβάνει να μας αποκαλύψει το τέλος- το μυθιστόρημα οδηγεί τον αναγνώστη στους μαιάνδρους της εφηβικής σκέψης, όπου η ανάγκη για ένταξη σ' ένα κοινωνικό σύνολο έρχεται συχνά σε σύγκρουση με την υπαρξιακή ανάγκη που νιώθει ο έφηβος να αρθρώσει τον προσωπικό του λόγο, έξω από σχήματα και ομάδες. Όχημα σ' αυτή τη σύγκρουση είναι, στην περίπτωση του Γιάννη, το ποδόσφαιρο, η παοκτζίδικη ταυτότητά του και οι στίχοι (αλλά και η μουσική) από τις "Τρύπες" (και όχι μόνο).



αξιολογήσεις



Theano
Theano
ΒΑΣΙΛΙΚΗ
ΒΑΣΙΛΙΚΗ
athenak
athenak
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer