Η συλλογή αποτελείται από τριάντα ποιήματα. Τα περισσότερα είχαν δημοσιευτεί σε γνωστά λογοτεχνικά περιοδικά (Εμβόλιμον, Οδός Πανός, Θευθ, Δέκατα) και ένα στο ένθετο "Βιβλιοθήκη" της εφημερίδας Ελευθεροτυπία. Στη θεματολογία τους περιλαμβάνονται η ζωή και ο θάνατος, η Ιστορία, τα ανθρώπινα λάθη, η πίστη, οι εν δυνάμει επιλογές του βίου, η Θεσσαλονίκη ως παρελθόν και παρόν, η σχέση με τη φύση.
Ενδεικτικοί τίτλοι: "Κάθε της τρικυμία", "Σε ναό της Εφέσου", "Βίος θάνατος βίος", "Ανδρέας Κάλβος", "Θεοδόσιος, 390 μ.Χ.", "Ο πριν βέβηλος τόπος", "Εξώφυλλα σαν επιτύμβιες στήλες", "Άνθρωποι αντιδάνεια", "Αν δεν ήταν δέντρο".
Στην εναντιοσημία του τίτλου της συλλογής καθρεφτίζονται οι αντιφάσεις αλλά και η ενοποιητική δύναμη του ποιητικού λόγου, που συνδέει φαινομενικά αντίθετες ή μακρινές μεταξύ τους έννοιες και καταστάσεις.
ΣΙΒΥΛΛΑ
Είδα στον ύπνο μου τη Σίβυλλα
να μου μιλά χωρίς περιστροφές
σαν να με γνώριζε αιώνες:
«Μη μεταφράζεις τους χρησμούς
σαν να 'ταν οδηγίες χρήσης·
να ερμηνεύεις τους χρησμούς
σαν να 'ναι αγαπημένα σου ποιήματα.
Κανείς δεν μπόρεσε από το πεπρωμένο
να ξεφύγει· αυτό δεν λιγοστεύει
της ζωής την ομορφιά
και του θανάτου την οδύνη.
Είναι μια άνοιξη που όλο έρχεται
και πρέπει να 'σαι εκεί να περιμένεις.»