Στέλλα Βιολάντη

Με τίτλο Έρως Εσταυρωμένος, η νουβέλα πρωτοδημοσιεύτηκε στα Παναθήναια το 1901, και διασκευασμένη σε θεατρικό από τον Ξενόπουλο έγινε μεγάλη προσωπική επιτυχία της Μαρίκας Κοτοπούλη στη σκηνή (1909), και της Ελένης Παπαδάκη στον κινηματογράφο (1931). Η τραγική σύγκρουση της ερωτευμένης κόρης με τον πατέρα-αφέντη, που τη φυλακίζει στη σοφίτα ώσπου ν’ αλλάξει γνώμη, καταδικάζοντάς την σε θάνατο, είναι εμπνευσμένη από το αστυνομικό δελτίο της εποχής (δυο αδέρφια που σκότωσαν την αδερφή τους στο ξύλο, επειδή ερωτεύτηκε κάποιον ανεπιθύμητο), και με τη σειρά της ενέπνευσε στον Παλαμά τους αλησμόνητους στίχους: «Επέταξε η ψυχή σου/μέσ’ από την ανήμερη τη φυλακή σου,/για να ομορφύνει κάποια κόλασιν/ιστορισμένη/από κανένα Δάντη,/Στέλλα Βιολάντη!»