Σε μια μυθική εποχή τυλιγμένη στη δεισιδαιμονία, πνιγμένη στη λάσπη… ένα παραμύθι ξεχύνεται σαν τις βαρβαρικές ορδές του Σατανά από την Ανατολή…
Στο Καστρομοναστήρι στη μέση του πελάγους ξεμπαρκάρει ο Ντα-Ρεν. Πολεμιστής τρομερός, γεννημένος πέρα από τα σύνορα της Ανατολικής Αυτοκρατορίας, Αρχηγός μιας φυλής με μόνο λάβαρο την εκδίκηση και την πείνα. Μιας φυλής επιδρομέων όπου οι άντρες ονειρεύονται μόνο την Ιστορία που θα πάρουν μαζί τους στ’ αστέρια και γονατίζουν μόνο μπρος στις μάγισσες.
Ποιος είναι αυτός ο άντρας που ζητά γονατιστός να εξαργυρώσει τις ζωές της γυναίκας του και της κόρης του; Με μόνη προσφορά ένα πιθάρι; Για χρόνια οι καλόγεροι θα καταγράφουν τα λόγια του, εκεί στο Αγιονήσι. Η ιστορία της εφηβείας του καφετιά, της φυλής του μαύρη, της εκστρατείας του κατακόκκινη και της μεταμόρφωσής του γαλάζια.
Αρχικά να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο συγγραφέα που μου έστειλε το βιβλίο του και ένα ακόμα πιο μεγάλο συγνώμη που δεν το διάβασα νωρίτερα, αλλά είμαι σίγουρη πως καταλαβαίνει ότι, όπως όλοι μας έτσι και εγώ, έχω ένα πολύ φορτωμένο πρόγραμμα.
Πίσω στο βιβλίο, από τα πρώτα κιόλας κεφάλαια, το βιβλίο με γέμισε έντονες εικόνες και περιέργεια για την συνέχεια.
Κάπου εδώ πρέπει να σας πω και αυτό. Άμα δεν έχετε γερό στομάχι, δεν σας το συνιστώ με τίποτα, μια και η γραφή του είναι σκληρή. Προσωπικά, δε με πείραξε αφού βλέπω συχνά τέτοιου είδους ταινίες και το να διαβάσω κάτι αντίστοιχο απλά ολοκλήρωσε την εικόνα που είχε για τέτοιες σκηνές.
Παρόλα αυτά, ακόμα και εγώ δυσκολεύτηκα να το διαβάσω. Όχι ότι δεν μου άρεσε, αλλά είναι ένα πολύ βαρύ βιβλίο και, όπως είπα, οι πολύ σκληρές εικόνες κάνουν την ανάγνωση ακόμη πιο δύσκολη. Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο, το μέγεθος του βιβλίου δεν βοηθάει ιδιαίτερα.
Δεν θέλω όμως να σας προϊδεάσω αρνητικά. Είναι ένα πολύ δυνατό βιβλίο. Και να μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για βιβλίο φαντασίας, κάτι που μέχρι πρότινος δεν είχαμε δει στην ελληνική λογοτεχνία και δεν φαντάζεστε πόσο με χαροποιεί το ότι εκδίδονται όλο και περισσότερα ελληνικά βιβλία φαντασίας. Με αργούς και σταθερούς ρυθμούς βέβαια, αλλά όλα από κάπου πρέπει να αρχίσουνε σωστά;
Fun fact:
Τελείωσα το βιβλίο σε μια μέρα μόνο!! Φανταστείτε το σκάλωμα που έφαγα και πόσο το απόλαυσα για να γίνει κάτι τέτοιο με τόσο μεγάλο βιβλίο ;)
Αν και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας είναι βαρύ όπως ταιριάζει και στην ιστορία, το έχει χειριστεί πολύ καλά και το αποτέλεσμα είναι εξαίσιο.
ID #1750 |
ημερομηνία: 2020-06-04
Μιχάλης Γεωργοστάθης
| 4 κριτικές
Τελικά είναι βιβλίο φάνταζυ;
Το βιβλίο το είχα πρωτοδει όταν κυκλοφόρησε, σε ράφι βιβλιοπωλείου. Το εξώφυλλο με είχε εντυπωσιάσει, το οπισθόφυλλο όμως με έκανε να αναρρωτιέμαι αν ήταν φαντασίας ή ιστορίκο. Και αν ήταν καλό. Τελικά είναι και βιβλίο φαντασίας και πραγματικά καλό. Η παρουσίαση του βιβλίου που παρακολούθησα στα πλαίσια του Φαντάστιcon του 2015 με έπεισε να πάρω το βιβλίο αυτό (πακέτο με τη συνέχεια του - κίνηση σοφή μιας και στην πράξη είναι ένα εννιαίο βιβλίο 1100 σελίδων σπασμένο στα δύο) και να το βάλω στην κορυφή της αναγνωστικής στοίβας.
Τελικά είναι όμως βιβλίο φάνταζυ; Το έχω τελειώσει και, ειλικρινα, δεν ξέρω. Από τη μία έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός ιστορίκού μυθιστορήματος, αλλά όσο κι αν το υπόβαθρο θυμίζει ασαφώς επιδρομή των Μογγόλων στο Βυζάντιο, τόσο η κοσμοπλασία παίρνει πολλές ελευθερίες και δημιουργεί κάτι άλλο, καθαρά εμπνευσμένο από τον συγγραφέα. Οι θρύλοι και οι δυσειδαιμονίες δίνουν πολύ έντονα το αίσθημα του φανταστικού, ιδίως στα πρώτα κεφάλαια. Με λίγα λόγια, το βιβλίο ανήκει στο σπάνιο εκείνο είδος που ονομάζεται hard fantasy, αλλά αυτά είναι φιλολογικά, άλλο είναι που μετράει.
Η εισαγωγή και οι πρώτες 150 σελίδες, με την αρχή της εκπαίδευσης του πρωταταγωνιστή Ντα-Ρεν είναι σωστός χείμμαρος. Η γλώσσα είναι εξαίσια, περιεκτική αλλά και λυρική, εναλλάσει ζωντανές παρομοιώσεις, σκληρές περιγραφές και χυδαίες εκφράσεις με τόση άνεση που αποκτά δική της ζωή, και μας αποδίδει απόλυτα τις φωνές και των δύο αφηγητών (του Ντα Ρεν και του μοναχού που καταγράφει την ιστορία του). Σταδιακά ο χείμαρρος κοπάζει και η ιστορία αρχίζει να κινείται στις πιο γνώριμες φόρμες και στα αρχέτυπα του ευπώλητου ιστορικού μυθιστορήματος, όμως στιγμή δεν παύει να είναι μία ψυχωμένη αφήγηση που σε κρατάει σε εγρήγορση. Ακόμα και οι θρύλοι και οι εξηγήσεις που δίνονται συχνά-πυκνά δεν μοιάζουν ως infodump, αλλά ρέουν ευχάριστα μέσα στο κείμενο.
Το μόνο αρνητικό που βρήκα: μόλις τελειώσεις το πρώτο θες αμέσως το δεύτερο, οπότε προειδοποιώ να μην το πάρετε ποτέ μόνο του σε κάποια εξόρμηση μακριά από ενημερωμένα βιβλιοπωλεία...