Στο βιβλίο αυτό συγκεντρώνονται και ανθολογούνται για πρώτη φορά κείμενα για το ρεμπέτικο
αθησαύριστα και ανέκδοτα, πέραν της πρώτης τους εμφάνισης στον περιοδικό και ημερήσιο
Τύπο της περιόδου 1929-1959. Οι δεκαετίες 1930, 1940 και 1950, στις οποίες πρωτοείδαν το
φως της δημοσιότητας τα ανθολογούμενα κείμενα, συνιστούν κατά κοινή εκτίμηση το χρονικό
πλαίσιο εντός του οποίου συντελέστηκε η «γέννηση», η άνθιση και η θεωρούμενη παρακμή
του ρεμπέτικου τραγουδιού. Κατά συνέπεια, ενδιαφέρει απολύτως ο τρόπος με τον οποίο έγινε
η υποδοχή, ο σχολιασμός, η αποτίμηση, και γενικότερα η κειμενική πραγμάτευση που
επιφύλαξε για το είδος αυτό ο δημόσιος λόγος, όπως αυτός αποτυπώθηκε στη σημαντική
συγχρονική πηγή που αποτελεί ο εφήμερος και περιοδικός Τύπος της εποχής. Η πληθώρα
πληροφοριών, σχολίων, εκτιμήσεων και αποτιμήσεων του ρεμπέτικου που περικλείεται στις
σελίδες του παρόντος τόμου, επιτρέπουν στον αναγνώστη να αποκτήσει επαρκή εικόνα της
πρόσληψης του ρεμπέτικου «από τα πάνω» ή πάντως «απ’ έξω», δηλαδή εκτός του
κοινωνικοπολιτισμικού κόσμου που το δημιούργησε.
Κατά τη δωδεκαετία που διέρρευσε από την πρώτη έκδοση, η συνεχιζόμενη
ρεμπετολογική έρευνα έφερε στο φως πολύ ενδιαφέροντα επιπρόσθετα κείμενα και τεκμήρια,
που έως τώρα λάνθαναν αθησαύριστα. Υπό την παρούσα, εξαιρετικά διευρυμένη μορφή της, η
εικόνα της πρόσληψης του ρεμπέτικου στην υπόψη περίοδο όχι μόνο «ανοίγει», αλλά και
εντίθεται πληθώρα συγχρονικού υλικού, που φωτίζει ακόμη περισσότερο το ίχνος που άφησε
αυτό το λαϊκό πολιτισμικό μόρφωμα.